ယူထရက်ချ်မြို့တွင် ရပ်နားထားသော စက်ဘီးများသည် တံတားများနှင့် တူးမြောင်းများတစ်လျှောက် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏စက်ဘီးများကို စက်ဘီးများအတွက်သာ သီးသန့်ထားရှိသော မြေအောက်ကားပါကင် (အခမဲ့) တွင် သော့ခတ်ထားခဲ့ပြီး အလယ်ခေတ်မြို့လယ်တစ်ဝိုက် လှည့်ပတ်ကာ မြင့်မားသော ဂိုသစ်ဗိသုကာလက်ရာ ဒွမ်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းဘေးတွင် နေ့လယ်စာ စားသုံးခဲ့ကြသည်။

ထိုနေ့ ညနေစောင်းတွင် သင်္ဘောသည် ရော့တာဒမ်မြို့သို့ အနောက်တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ရေတံခါးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရာတွင် ခရီးသည်များကို အပေါ်ဆုံးကုန်းပတ်သို့ ဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့နောက်တွင် ကြီးမားသော သံတံခါးများ ပိတ်သွားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ အခန်းထဲသို့ ရေများ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြည့်လာသည်ကိုလည်းကောင်း ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ရှေ့တံခါးများ ဖွင့်လိုက်သောအခါ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပိုမိုမြင့်မားသော ရေလမ်းကြောင်းသို့ ထွက်ခွာခွင့်ပြုခဲ့သည်။

‘လူစည်ကားမှုမရှိသော အမ်စတာဒမ်’

နောက်တစ်နေ့တွင် ရော့တာဒမ်မှ စက်ဘီးစီးလာရာ ရှီးဒမ်မြို့ရှိ ဟော်လန်၏ အမြင့်ဆုံး လေရဟတ်အချို့ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။ ထိုမြို့သည် ၎င်း၏ ဂျင်အရက်နှင့်တူသော ဂျန်နီဗာအရက်ကြောင့် ကျော်ကြားသည်။ ထို့နောက် ဒဲလ်ဖ်မြို့သို့ ဆက်လက်သွားခဲ့ကြသည်။ ပန်းချီဆရာ ဂျိုဟန်နက်စ် ဗာမီယာနှင့် အပြာရောင်ကြွေထည်များ၏ မွေးရပ်မြေဖြစ်သော ဒဲလ်ဖ်မြို့ကို မော်မာစတီးဂ်က "လူစည်ကားမှုမရှိသော အမ်စတာဒမ်လေး" ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။

လမ်းကြောင်းရှာဖွေရာတွင် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရသော်လည်း — ကျွန်ုပ်တို့သည် နေ့စဉ် သုံးမိုင်ခန့် ပိုမိုသွားလာရခြင်းကို လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်အမှားများကြောင့်ဟု ယူဆခဲ့သည် — ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒဲလ်ဖ်မြို့သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော ပင်မရင်ပြင်တွင် ပျော်ပွဲစားထွက်ရန် အချိန်ရခဲ့သည်။ ထိုရင်ပြင်သည် လှေကားထစ်ပုံစံ အမိုးပါသော အဆောက်အအုံများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး အလွန်ရှေးကျသော နီယူးဝီ ကာ့ခ် (သို့မဟုတ်) နယူးချာ့ချ် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းဖြင့် တည်ရှိသည်။ ထောင့်တစ်နေရာတွင် အိုးဒီ ကာ့ခ် (သို့မဟုတ်) အိုးလ်ချာ့ချ် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းသည် ပီဆာမျှော်စင်ကဲ့သို့ စောင်းနေသည်။

မြို့ထဲတွင် ဘုတ်ဘိုက် စက်ဘီးစီးသူများသည် ရွိုင်ရယ် ဒဲလ်ဖ် ကြွေထည်စက်ရုံသို့ အုပ်စုလိုက် ဝင်ကြေး (€7) ပေး၍ ဝင်ရောက်ရန် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ ထိုစက်ရုံသည် စုဆောင်းဖွယ်ရာ ပန်းကန်ပြားများမှသည် အမှတ်တရ ဒတ်ခ်ျသစ်သားဖိနပ်များအထိ အရာရာတိုင်းတွင် ၎င်း၏ ထူးခြားသော အပြာနှင့်အဖြူ ဒီဇိုင်းများကြောင့် လူသိများသည်။ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းတစ်ခန်းတွင် ပန်းချီဆရာတစ်ဦးက ပန်းအလှဒီဇိုင်းတစ်ခုကို ပန်းအိုးပေါ်တွင် လက်ဖြင့် ရေးဆွဲနေသည်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် အသေးစိတ်လက်ရာများအပေါ် ကျွန်ုပ်၏ တန်ဖိုးထားမှု အသစ်တစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လေရဟတ်များနှင့် ဂူဒါချိစ်