ဗြိတိန်တွင် လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် ယခုအခါ အကြမ်းဖက်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံနေရပြီ

အစ္စရေးနိုင်ငံနှင့် ၎င်း၏ခေါင်းဆောင်များသည် နိုင်ငံတကာတရားရုံးများတွင် လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု၊ စစ်ရာဇဝတ်မှုများနှင့် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ကျူးလွန်သည့် ရာဇဝတ်မှုများဖြင့် စွပ်စွဲခံထားရသည့်အချိန်တွင် ဗြိတိန်နိုင်ငံသည် ၎င်း၏ အင်အားအကြီးဆုံး တရားရေးဆိုင်ရာ ကိရိယာအချို့ကို ဂါဇာကမ်းမြောင်ဒေသ ပျက်စီးခြင်းကို အားပေးကူညီနေသူများထံသို့ မဟုတ်ဘဲ၊ ယင်းကို ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်နေသည့် တက်ကြွလှုပ်ရှားသူများထံသို့ ဦးတည်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် Filton 4 အဖွဲ့အား ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခြင်းသည် လူလေးဦး၏ ကံကြမ္မာထက် ကျော်လွန်သည့် မေးခွန်းများကို ပေါ်ပေါက်စေသည်။ ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်အပေါ် မည်သို့ပင် သဘောထားရှိစေကာမူ၊ ဤအမှုသည် ဗြိတိန်နိုင်ငံကို မသက်မသာဖြစ်စေသည့် ဆန့်ကျင်ဘက်အခြေအနေတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်စေခဲ့သည် - အဘယ်ကြောင့် အစ္စရေး၏ လုပ်ရပ်များကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် အစွန်းရောက်ဝါဒနှင့် အကြမ်းဖက်ဝါဒဆိုင်ရာ ဝေါဟာရများကို ပိုမိုဆွဲဆောင်နေပြီး၊ ထိုလုပ်ရပ်များကို ထောက်ခံခြင်းကမူ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော နိုင်ငံရေးနယ်ပယ်အတွင်း ခိုင်ခိုင်မာမာ ရှိနေဆဲဖြစ်သနည်း။

နှစ်နှစ်ခွဲကျော်ကြာ ကမ္ဘာကြီးသည် ပါလက်စတိုင်းသမိုင်းတွင် မကြုံစဖူးသော အတိုင်းအတာဖြင့် ဂါဇာဒေသ ပျက်စီးခြင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် စတင်ခဲ့သည့်အရာသည် ဥပဒေပညာရှင်များ၊ ကုလသမဂ္ဂ ကျွမ်းကျင်သူများ၊ လူ့အခွင့်အရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုဆိုင်ရာ ပညာရှင်များက လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုဟု ဖော်ပြကြသည့်အရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဆေးရုံများ၊ ကျောင်းများနှင့် တက္ကသိုလ်များ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။ အကူအညီများ ပိတ်ဆို့ခံခဲ့ရသည်။ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုကို လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဂါဇာဒေသ၏ အစိတ်အပိုင်းအများစုမှာ လူနေထိုင်၍မရတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဗြိတိန်တွင် နိုင်ငံရေးဆွေးနွေးမှုများ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုကိုယ်တိုင်အပေါ် မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းကို ဆန့်ကျင်သူများအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်နေပုံရသည်။

Filton 4 အမှုသည် ပစ္စည်းဥစ္စာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုအပေါ် အဓိကထားသည်။ ဂါဇာသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးခြင်းကို မျက်မြင်ကြုံခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း အကြမ်းဖက်ဝါဒဆိုင်ရာ ဝေါဟာရများဖြင့် ပိုမိုဆွေးနွေးခံနေရသည်မှာ ရှေ့ဆုံးကဖော်ပြခဲ့သည့် ပစ္စည်းဥစ္စာ ပျက်စီးမှုသာ ဖြစ်သည်။

ထိုဆန့်ကျင်ဘက်အခြေအနေသည် ဤအမှု၏ အဓိကအချက်ဖြစ်သည်။

အကြမ်းဖက်မှု တိုက်ဖျက်ရေး ဥပဒေများသည် မည်သည့် ဒီမိုကရေစီ တရားစီရင်ရေးစနစ်တွင်မဆို ထူးခြားသောနေရာတွင် ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးနှင့် အမျိုးသားလုံခြုံရေးအတွက် ထူးခြားသော ခြိမ်းခြောက်မှုဟု ယူဆရသည့် အပြုအမူများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် တည်ရှိသည်။ ထိုသို့သော ဥပဒေများကို အသုံးပြုခြင်းသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမဆို အပြစ်ပေးခြင်းထက် ကျော်လွန်သည့် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ၎င်းသည် နိုင်ငံတော်က မည်သည့်အရာကို အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်ပြီး မည်သည့်အရာကို တရားဝင်သော နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုဟု သတ်မှတ်သည်ကို အချက်ပြနေသည်။

မေးခွန်းမှာ တက်ကြွလှုပ်ရှားသူများသည် ဥပဒေအထက်တွင် ရှိသင့်သလားဆိုသည် မဟုတ်ပါ။ မည်သူမျှ ထိုသို့ဖြစ်သင့်သည်ဟု ငြင်းခုံနေခြင်း မဟုတ်ပါ။

မေးခွန်းမှာ အဘယ်ကြောင့် ဂါဇာတွင် အစ္စရေး၏ လုပ်ရပ်များကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် လုံခြုံရေးရှုထောင့်မှ ပိုမိုကြည့်ရှုခံနေရပြီး၊ ထိုလုပ်ရပ်များကို ထောက်ခံခြင်းကမူ နိုင်ငံရေးအရ အကာအကွယ်ပေးခံထားရဆဲ ဖြစ်သနည်းဆိုသည့်အချက်ဖြစ်သည်။

ဤအမှုသည် တစ်သီးတခြား ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် အစ္စရေး၏ ဂါဇာစစ်ပွဲ စတင်ချိန်မှစ၍ ပါလက်စတိုင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ဗြိတိန်၏ ဆွေးနွေးမှုများကို လွှမ်းမိုးထားသည့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ပုံစံတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အစ္စရေးကို ဝေဖန်ခြင်းသည် ပိုမိုအငြင်းပွားဖွယ် ဖြစ်လာသည်။ ပါလက်စတိုင်းနှင့် စည်းလုံးညီညွတ်မှုသည် သံသယဖြစ်ဖွယ် ဖြစ်လာသည်။ ဂျူးလူမျိုးမုန်းတီးမှု (Anti-Semitism) စွပ်စွဲချက်များသည် အစ္စရေး၏ မူဝါဒကို ဆန့်ကျင်မှုများနှင့် ပိုမိုတွဲဖက်လာခဲ့သည်။ တက်ကြွလှုပ်ရှားသူများသည် ထူးခြားသော စိစစ်မှုများကို ခံနေရသည်။ အစွန်းရောက်ဝါဒဆိုင်ရာ ဝေါဟာရများသည် သာမန်ဖြစ်လာသည်။ ယခုအခါ အကြမ်းဖက်မှု တိုက်ဖျက်ရေး ဥပဒေများသည် ဆွေးနွေးမှုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

ခြေလှမ်းတိုင်းသည် အများပြည်သူဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးမှုများကို ဂါဇာဒေသကိုယ်တိုင်ထံမှ ပိုမိုဝေးကွာသွားစေပြီး ဂါဇာအကြောင်း ပြောဆိုနေသူများထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်သွားစေသည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ဂျူးလူမျိုးမုန်းတီးမှုသည် ရှိနေပြီး ၎င်းကို မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သည်။ ဂျူးလူမျိုးဖြစ်သောကြောင့် ဂျူးလူမျိုးများအပေါ် ဦးတည်သည့် မည်သည့်ရန်လိုမှုမဆိုသည် ကိုယ်ကျင့်တရားအရ မှားယွင်းပြီး ဒီမိုကရေစီ လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် နေရာမရှိပါ။ ဂျူးလူမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းများသည် အခြားသော လူနည်းစုတိုင်း ရရှိထားသည့် အကာအကွယ်နှင့် လုံခြုံရေးမျိုးကို ရပိုင်ခွင့်ရှိသည်။

သို့သော် အစိုးရတစ်ရပ်ကို ဝေဖန်ခြင်းသည် လူမျိုးတစ်မျိုးကို မုန်းတီးခြင်းနှင့် တူညီသည်မဟုတ်ပါ။ ဒီမိုကရေစီစနစ်များသည် ထိုကွဲပြားမှုကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းအပေါ်တွင် မူတည်သည်။

ဗလာဒီမာပူတင်ကို ဝေဖန်ခြင်းသည် ရုရှားလူမျိုးများကို မုန်းတီးခြင်းဟု မည်သူမျှ မယူဆပါ။ တရုတ်အစိုးရ၏ ဝီဂါလူမျိုးများအပေါ် ဆက်ဆံပုံကို ရှုတ်ချခြင်းသည် ယေဘုယျအားဖြင့် တရုတ်လူမျိုးများအပေါ် ရန်လိုခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်မကောက်ပါ။ အီရန်အစိုးရကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် အီရန်လူမျိုးများအပေါ် ဘက်လိုက်မှုဟု နားမလည်ကြပါ။

သို့သော် အစ္စရေးကို ဝေဖန်ခြင်းသည် အခြားမည်သည့်နိုင်ငံတွင်မျှ ရှားပါးစွာ ကျင့်သုံးလေ့ရှိသည့် စံနှုန်းတစ်ခုနှင့် မကြာခဏ ကြုံတွေ့ရပြီး၊ အစိုးရမူဝါဒကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် လူမျိုးတစ်မျိုးလုံးအပေါ် ရန်လိုခြင်းအဖြစ် ရောထွေးသွားလေ့ရှိသည်။ ရလဒ်မှာ ပါလက်စတိုင်းအခွင့်အရေးကို ထောက်ခံခြင်းသည် သံသယမျက်လုံးဖြင့် ပိုမိုကြည့်ရှုခံရသည့် နိုင်ငံရေးလေထုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုလေထုသည် အရေးကြီးသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသော နိုင်ငံရေးဖော်ပြမှု၏ နယ်နိမိတ်များကို ပုံဖော်ပေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဝေဖန်မှုသည် သံသယဖြစ်ဖွယ် ဖြစ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သံသယသည် အစွန်းရောက်ဝါဒ စွပ်စွဲချက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။ တက်ကြွလှုပ်ရှားမှုကို အစွန်းရောက်ဝါဒ၏ မှန်ဘီလူးဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ၎င်းကို လုံခြုံရေးကိစ္စတစ်ခုအဖြစ် ဆက်ဆံရန် တရားမျှတအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူလာသည်။ အန္တရာယ်မှာ တစ်ဦးချင်းစီအပေါ် တရားစွဲဆိုမှုတွင်သာမက၊ ထိုသို့သော ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုများက ဒီမိုကရေစီ ယဉ်ကျေးမှုအပေါ် သက်ရောက်စေသည့် စုပေါင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုတွင် တည်ရှိသည်။

Filton 4 အမှု၏ နောက်ခံအခြေအနေသည်လည်း အရေးကြီးသည်။

တက်ကြွလှုပ်ရှားသူများသည် စိတ္တဇဆန်သော နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒဆိုင်ရာ သဘောထားကွဲလွဲမှုကို ဆန့်ကျင်ဆန္ဒပြနေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ၎င်းတို့သည် အစ္စရေး၏ အကြီးဆုံး လက်နက်ထုတ်လုပ်သူဖြစ်သည့် Elbit Systems နှင့် ဆက်စပ်နေသော အဆောက်အအုံများကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကုမ္ပဏီ၏ ထုတ်ကုန်များနှင့် နည်းပညာများကို ဂါဇာဒေသ ပျက်စီးစဉ်အတွင်း အစ္စရေးစစ်တပ်က အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ နည်းလမ်းများကို သဘောတူသည်ဖြစ်စေ၊ မတူသည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် ဥပဒေပညာရှင်များ၊ လူ့အခွင့်အရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုဆိုင်ရာ ပညာရှင်များစွာက လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုဟု ဖော်ပြထားသည့် စစ်ပွဲ၏ စက်ယန္တရားများကို ထောက်ပံ့ပေးနေသည့် ကုမ္ပဏီများနှင့် ဗြိတိန်၏ ဆက်ဆံရေးကို ဆန့်ကျင်ခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသည်။

ထိုကွဲပြားချက်သည် အရေးကြီးသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ဆန္ဒပြမှုကို လှုံ့ဆော်ပေးသည့် အဓိကအချက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပြဿနာမှာ ကျပန်းဖျက်ဆီးမှု မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် နိုင်ငံတကာဥပဒေ၏ အပြင်းထန်ဆုံး ချိုးဖောက်မှုအချို့ကို ကျူးလွန်သည်ဟု စွပ်စွဲခံထားရသည့် နိုင်ငံတစ်ခု၏ စစ်ရေးအခြေခံအဆောက်အအုံနှင့် ဆက်စပ်နေသော ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဦးတည်သည့် နိုင်ငံရေးလုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော လုပ်ရပ်များသည် ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ ပြစ်ဒဏ်များ ဖြစ်ပေါ်စေသင့်သလားဆိုသည်ကို ဆွေးနွေးခြင်းသည် လုံးဝတရားဝင်သည်။ သို့သော် နိုင်ငံရေးနှင့် တရားရေးဆိုင်ရာ အာရုံစိုက်မှုသည် လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု၏ ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်ကို နှောင့်ယှက်ရန် ကြိုးပမ်းသူများထံသို့ ပိုမိုရောက်ရှိနေပြီး ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်ကိုယ်တိုင်ထံသို့ မဟုတ်သည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟု မေးမြန်းခြင်းသည်လည်း တရားဝင်သည်။

အကြမ်းဖက်မှု တိုက်ဖျက်ရေး ဥပဒေများကို အသုံးပြုခြင်းသည် အထူးသဖြင့် ထင်ရှားစေသည့်အချက်မှာ ၎င်းက ဖော်ထုတ်ပြသလိုက်သည့် ဆန့်ကျင်ဘက်အခြေအနေဖြစ်သည်။

ဗြိတိန်သည် နိုင်ငံတကာတရားရုံးများတွင် လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု ကျူးလွန်သည်ဟု စွပ်စွဲခံထားရသည့် နိုင်ငံတစ်ခုနှင့် စစ်ရေး၊ သံတမန်ရေးနှင့် စီးပွားရေး ဆက်ဆံမှုများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။ နိုင်ငံရေးအရ ထောက်ခံမှုများ ဆက်လက်ရှိနေသည်။ စစ်ရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ ဆက်လက်ရှိနေသည်။ လက်နက်တင်ပို့မှုများ ဆက်လက်ရှိနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဗြိတိန်နိုင်ငံတော်က ရရှိနိုင်သည့် အပြင်းထန်ဆုံး တရားရေးဆိုင်ရာ ကိရိယာအချို့ကို ထိုဆက်ဆံရေးကို ဆန့်ကျင်ဆန္ဒပြနေသူများထံသို့ ပိုမိုဦးတည်နေသည်။

ဤပြောင်းပြန်အခြေအနေသည် ဒီမိုကရေစီ တာဝန်ခံမှုကို ယုံကြည်သူ မည်သူမဆိုကို စိုးရိမ်ပူပန်စေသင့်သည်။

လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုသည် ၎င်းရှုတ်ချသည့်အရာများဖြင့်သာမက၊ ၎င်းသည်းခံရန် ရွေးချယ်သည့်အရာများဖြင့်လည်း ၎င်း၏ တန်ဖိုးများကို ဖော်ပြသည်။ လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုကို ဆန့်ကျင်သည့် တက်ကြွလှုပ်ရှားသူများကို အကြမ်းဖက်ဝါဒဆိုင်ရာ ဝေါဟာရများဖြင့် ဆွေးနွေးနေချိန်တွင်၊ ထိုလူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုကို အဆင်ပြေချောမွေ့စေသူများ၊ ကာကွယ်ပေးသူများ သို့မဟုတ် အမြတ်ထုတ်သူများက နိုင်ငံရေးအရ အကာအကွယ်ကို ဆက်လက်ခံစားနေရပါက၊ လူအများစုသည် တစ်စုံတစ်ခု အလွန်အမင်း မှားယွင်းနေသည်ဟု မလွဲမသွေ ကောက်ချက်ချကြလိမ့်မည်။

ဗြိတိန်သည် ပျက်စီးခြင်းကိုယ်တိုင်ထက် ပျက်စီးခြင်း၏ စက်ယန္တရားများကို နှောင့်ယှက်သူများအပေါ် ပိုမိုစိုးရိမ်နေပုံရသည်။

ပြဿနာမှာ တက်ကြွလှုပ်ရှားသူတိုင်း အသုံးပြုသည့် နည်းဗျူဟာတိုင်းကို သဘောတူသလားဆိုသည် မဟုတ်ပါ။ ပြဿနာမှာ အချိုးအစားဖြစ်သည်။ ပြဿနာမှာ နိုင်ငံရေး ဦးစားပေးများဖြစ်သည်။

ပါလက်စတိုင်းများအတွက်မူ ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုများကို လျစ်လျူရှုရန် ခက်ခဲသည်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင် ပါလက်စတိုင်းများကို ငြိမ်းချမ်းပြီး ဒီမိုကရေစီနည်းလမ်းများဖြင့် အပြောင်းအလဲကို ရှာဖွေရန် ပြောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် နိုင်ငံတကာဥပဒေကို အယူခံဝင်ခဲ့ကြသည်၊ အလွဲသုံးစားမှုများကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ကြသည်၊ အစိုးရများကို လော်ဘီလုပ်ခဲ့ကြသည်၊ လှုပ်ရှားမှုများကို စီစဉ်ခဲ့ကြသည်၊ သတင်းထောက်များနှင့် စကားပြောခဲ့ကြပြီး အများပြည်သူဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးမှုများတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ဒီမိုကရေစီ၊ ဥပဒေနှင့် သံတမန်ရေးရာတို့သည် တရားမျှတမှုဆီသို့ လမ်းကြောင်းကို ပေးစွမ်းသည်ဟု ၎င်းတို့ကို အကြိမ်ကြိမ် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

သို့သော် ဂါဇာဒေသ ပျက်စီးခြင်း ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ပါလက်စတိုင်းများစွာသည် ထိုပျက်စီးခြင်းကို ဆန့်ကျင်ရန် ရရှိနိုင်သော နိုင်ငံရေးနေရာများ ကျဉ်းမြောင်းလာသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခ ပိုမိုပြင်းထန်လာလေ၊ ၎င်းကို ရပ်တန့်ရန် ကြိုးပမ်းသူများအပေါ် စိစစ်မှု ပိုမိုပြင်းထန်လာလေဖြစ်သည်။

ရလဒ်မှာ ပါလက်စတိုင်းတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခသည် အခြားသူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် မတူညီသော ကိုယ်ကျင့်တရား အမျိုးအစားတွင် ရှိနေသည်ဟူသော ခံစားချက် တိုးပွားလာခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်နေရာတွင် ဒေါသထွက်စရာ ဖြစ်လာမည့် လုပ်ရပ်များသည် အခြားတစ်နေရာတွင် အဆုံးမရှိသော အရည်အချင်းသတ်မှတ်ချက်များအတွက် ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်လာသည်။ အခြားနေရာများတွင် ချီးကျူးခံရမည့် ဆန္ဒပြလှုပ်ရှားမှုများသည် ပါလက်စတိုင်းအရေးဖြစ်လာသည့်အခါ သံသယဖြင့် ဆက်ဆံခံရသည်။ သားကောင်များကို စိစစ်သည်။ ဆန္ဒပြသူများကို စိစစ်သည်။ တက်ကြွလှုပ်ရှားသူများကို စိစစ်သည်။ သို့သော် အကြမ်းဖက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် ဖွဲ့စည်းပုံများသည် မကြာခဏဆိုသလို နှိုင်းယှဉ်စစ်ဆေးမှုမှ လွတ်မြောက်သွားတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် Filton 4 အမှုသည် အရေးကြီးသည်။

၎င်း၏ အရေးပါမှုသည် လူလေးဦးထက် ကျော်လွန်သည်။ ၎င်းသည် ဒီမိုကရေစီနည်းကျ ကန့်ကွက်မှု၊ ရွေးချယ်မှုဆိုင်ရာ ဒေါသနှင့် ပါလက်စတိုင်းအပေါ် ဗြိတိန်၏ အများပြည်သူဆိုင်ရာ ဟောပြောချက်၏ ဦးတည်ချက်တို့နှင့် ပတ်သက်၍ အခြေခံကျသော မေးခွန်းများကို ပေါ်ပေါက်စေသည်။

အရေးကြီးဆုံး မေးခွန်းမှာ ဤတက်ကြွလှုပ်ရှားသူများသည် ပြစ်ဒဏ်ခံထိုက်သလားဆိုသည် မဟုတ်ပါ။

လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် အစွန်းရောက်ဝါဒနှင့် ပိုမိုဆက်စပ်လာပြီး၊ အစွန်းရောက်ဝါဒသည် အကြမ်းဖက်ဝါဒနှင့် ပိုမိုဆက်စပ်လာသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ဗြိတိန်သည် သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေသလားဆိုသည့်အချက်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလုပ်ငန်းစဉ် စတင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပြဿနာမှာ ပါလက်စတိုင်းတစ်ခုတည်းနှင့် သက်ဆိုင်တော့မည် မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပြဿနာမှာ ဒီမိုကရေစီ၏ ကျန်းမာရေးကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ဒီမိုကရေစီ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဆင်းရဲဒုက္ခကို အဆုံးသတ်ရန် တောင်းဆိုသူများကို မကြောက်သင့်ပါ။ ထိုသို့သော တောင်းဆိုချက်များကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် ဆက်ဆံသည့် လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကိုသာ ကြောက်သင့်သည်။

ဤဆောင်းပါးတွင် ဖော်ပြထားသော အမြင်များသည် စာရေးသူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်များသာဖြစ်ပြီး Al Jazeera ၏ အယ်ဒီတာ့အာဘော်ကို ကိုယ်စားပြုခြင်း မရှိပါ။