"ကော်ဖီထဲ ရေငုပ်ရသလိုပဲ" ဟု လာအိုကယ်ဆယ်ရေးသမားများက ဂူထဲပိတ်မိနေသူများကို ကယ်ထုတ်သည့် အန္တရာယ်များသော မစ်ရှင်အကြောင်း ပြောပြ

ဝင်ထွက်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် အဖွဲ့သည် ဂူအတွင်း ရက်အနည်းငယ်ကြာ နေထိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း ပိုမိုကြာရှည်စွာ နေထိုင်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းကိရိယာများ မရှိခဲ့ကြောင်း ပါစီက ပြောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို တွေ့ရှိပြီးနောက်ပိုင်း ပါစီနှင့် ထိုင်းရေငုပ်သမား နော်ရာဆတ် ပါလာဆင်းတို့သည် အစားအစာနှင့် ရေများ ပို့ဆောင်ရန် ပြန်သွားခဲ့ကြပြီး ရှုပ်ထွေးပွေလီသော ဂူစနစ်အတွင်းမှ ပစ္စည်းများကို ဆွဲယူပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

"နေရာကျဉ်းကြောက်ရောဂါတွင် ပုံသဏ္ဌာန်ရှိခဲ့လျှင်"

ဂူလမ်းကြောင်းများသည် အလွန်ကျဉ်းမြောင်းသဖြင့် ရေငုပ်သမားများသည် ၎င်းတို့ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ရန် "ပိန်သွယ်" ရမည်၊ "ဇွဲရှိရမည်" နှင့် "၇၀ ကီလိုဂရမ် သို့မဟုတ် ၆၀ ကီလိုဂရမ်အောက်" အလေးချိန်ရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပါစီက ABC သို့ ပြောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းက အမျိုးသားများသည် ဂူအတွင်း မီတာ ၃၀၀ ခန့်အကွာတွင် ရှိနေပြီး နောက်ဆုံး မီတာ ၃၀ မှာ ရေလွှမ်းမိုးနေကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ "နေရာကျဉ်းကြောက်ရောဂါတွင် ပုံသဏ္ဌာန်ရှိခဲ့လျှင် ဤသည်ပင်ဖြစ်လိမ့်မည်" ဟု ပါစီက ပြောကြားခဲ့ပြီး ကယ်ဆယ်ရေးသမားများသည် ရေလွှမ်းမိုးနေသော အခန်းသို့ ရောက်ရှိရန် "ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လိမ်ပြီး တိုးဝင်" ရပုံကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ "ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းများအတွင်း - မီတာရာပေါင်းများစွာရှည်လျားသော ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းများအတွင်း - ရွေ့လျားခြင်းကို လက်ချောင်းထိပ်များ သို့မဟုတ် ခြေချောင်းထိပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ရသည်" ဟု ၎င်းက ပြောကြားခဲ့သည်။ "သင်သည် အောက်ဆီဂျင်ဘူးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ပြီး ရင်ဘတ်ပင် မနည်းတိုးဝင်နိုင်သော အပေါက်တစ်ခုထဲသို့ နောက်ပြန်ဝင်ရသည်။" ၎င်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသော ရေငုပ်နည်းဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက သင်သည် မြေကြီးအောက် အလွန်နက်ရှိုင်းသောနေရာ၊ ထိုမျှရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသော ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းများ၏ နောက်ဘက်တွင် ရောက်ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ သင်သည် တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။