ဖူဂျီမိုရီနှင့် ဆန်းချက်ဇ်- ပီရူးသမ္မတ ဒုတိယအကျော့ ရွေးကောက်ပွဲအကြောင်း သိထားသင့်သည်များ

လွန်ခဲ့သော နှစ်လနီးပါးခန့်က ဧပြီလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ပီရူးနိုင်ငံသည် ၎င်း၏ သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ ပထမအဆင့်ကို ကျင်းပခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှစ၍ ရှစ်ပတ်အတွင်း ရလဒ်များကို ရှုပ်ထွေးမှုများ၊ ဆန္ဒပြမှုများနှင့် အရှုပ်တော်ပုံများက လွှမ်းခြုံထားခဲ့သည်။

ယခုအခါ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ပီရူးပြည်သူများသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် ဒုတိယအဆင့် ရွေးကောက်ပွဲတွင် မဲပေးရန်အတွက် မဲရုံများသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ညာဘက်ယိမ်း ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ကေကို ဖူဂျီမိုရီ ရှိသည်။ သူမသည် ယခင်သမ္မတ အဲလ်ဘာတို ဖူဂျီမိုရီ၏ သမီးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အစိုးရအဖွဲ့တွင် သမ္မတကတော်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။

သူမ၏ နောက်ဆုံးအမည်သည် ပီရူးပြည်သူများစွာအတွက် ဖိနှိပ်မှုကာလကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသော်လည်း သူမသည် လွန်ခဲ့သော သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ လေးကြိမ်စလုံးတွင် နောက်ဆုံးအဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံတော်ကို စနစ်တကျဖြစ်အောင် ဆောင်ရွက်မည်ဟူသော မူဝါဒဖြင့် မဲဆွယ်စည်းရုံးခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လွှတ်တော်အမတ် ရိုဘာတို ဆန်းချက်ဇ် ရှိသည်။ ၎င်းသည် ယခင်အစိုးရဝန်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လက်ဝဲယိမ်းအင်အားစုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဒုတိယအဆင့် ရွေးကောက်ပွဲသို့ တက်လှမ်းလာခဲ့သည့် ၎င်း၏ခရီးလမ်းသည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆန်းချက်ဇ်သည် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ ပထမအဆင့်တွင် ဒုတိယနေရာကို မဲအနည်းငယ်အသာဖြင့် ရရှိခဲ့ရာ တတိယနေရာရရှိသူက မဲမသမာမှုရှိသည်ဟု စွပ်စွဲပြောဆိုခဲ့သည်။

ရလဒ်များ ထုတ်ပြန်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် တရားလိုရှေ့နေများက ဆန်းချက်ဇ်ကို မဲဆွယ်စည်းရုံးရေးအတွက် ငွေကြေးအသုံးပြုမှု ထုတ်ပြန်ချက်များကို အတုအယောင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲစွဲချက်တင်ခဲ့သည်။ ၎င်းကမူ ငြင်းဆိုထားသည်။

၎င်းသည် ပီရူးသမ္မတရာထူးအတွက် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးအခန်းကဏ္ဍမျှသာ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်အတွင်း သမ္မတ ကိုးဦးက နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့အများစုမှာ ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ရန် ဖိအားပေးခံရခြင်း သို့မဟုတ် စွပ်စွဲပြစ်တင်ခံရခြင်းတို့ကြောင့် ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသည်။

၂၀၂၆ ခုနှစ် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ၏ ဒုတိယအဆင့်အတွက် ဘာတွေပြင်ဆင်ထားလဲ။ အသေးစိတ် လေ့လာကြည့်ကြပါစို့။

ဒုတိယအဆင့် ရွေးကောက်ပွဲကို ဇွန်လ ၇ ရက် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ကျင်းပမည်ဖြစ်သည်။

ပီရူးနိုင်ငံသားအားလုံး မဲပေးရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်းတို့ နိုင်ငံခြားရောက်နေသည်ဖြစ်စေ မဲမပေးပါက ဒဏ်ငွေဆောင်ရနိုင်ခြေရှိသည်။

ပီရူးအစိုးရက ကျူးဘားမှ အမေရိကန်၊ ကာတာအထိ နိုင်ငံပေါင်း ၆၃ နိုင်ငံတွင် မဲရုံ ၂,၅၀၆ ခု ဖွင့်လှစ်ပေးမည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ပထမအဆင့်တွင် ပီရူးနိုင်ငံသား ၄၁၁,၀၇၇ ဦးသည် နိုင်ငံခြားမှ မဲပေးခဲ့ကြပြီး စုစုပေါင်း မဲပေးခဲ့သူ သန်း ၂၀ ကျော်အနက်မှ ဖြစ်သည်။

ဧပြီလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပခဲ့သော ရွေးကောက်ပွဲ ပထမအဆင့်၌ စံချိန်တင် ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ၃၅ ဦးသည် သမ္မတရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရွေးကောက်ပွဲနေ့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ပြဿနာများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ မဲလက်မှတ်များကို မဲရုံများစွာသို့ အချိန်မီ မပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါ။ မဲရုံများလည်း နာရီပေါင်းများစွာ နောက်ကျမှ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် လူပေါင်း ၅၂,၀၀၀ ခန့် မဲပေးခွင့် မရရှိစေရန် အဟန့်အတားဖြစ်စေခဲ့သော တန်းစီစောင့်ဆိုင်းမှုများ ရှည်လျားစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

အခြေအနေကို ပြုပြင်ရန်အတွက် ရွေးကောက်ပွဲအာဏာပိုင်များက ထိခိုက်ခံရသော ဒေသများတွင် မဲပေးချိန်ကို တိုးမြှင့်ပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့တွင် မြို့တော် လီမာနှင့် နယူးဂျာစီပြည်နယ်၊ ပက်တာဆန်ကဲ့သို့သော ပြည်ပနေရာများ အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

ရွေးကောက်ပွဲ ကနဦးရလဒ်များအရ ကေကို ဖူဂျီမိုရီသည် ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် လုံလောက်သော မဲအရေအတွက်ဖြင့် ဦးဆောင်နေသည်ကို ပြသခဲ့သည်။ သို့သော် သူမနှင့်အတူ မည်သူပါဝင်မည်ကိုမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးပေ။

လက်ဝဲယိမ်း ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ရိုဘာတို ဆန်းချက်ဇ်နှင့် အစွန်းရောက် ညာဘက်ယိမ်း မြို့တော်ဝန်ဟောင်း ရာဖေးလ် လိုပက်ဇ် အလီယာဂါတို့သည် ဒုတိယနေရာအတွက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မဲရေတွက်မှုသည် မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပိုမိုကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ရွေးကောက်ပွဲ တာဝန်ရှိသူများက အငြင်းပွားဖွယ် မဲလက်မှတ် ၁၅,၀၀၀ နီးပါးကို ပြန်လည်စစ်ဆေးရန် လိုအပ်ကြောင်း ထောက်ပြခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးရလဒ်များကို နောက်ဆုံးတွင် တစ်လကျော်ကြာပြီးနောက် မေလလယ်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

မဲရေတွက်မှု ပြီးစီးချိန်တွင် တတိယနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သော လိုပက်ဇ် အလီယာဂါက ရလဒ်သည် လိမ်လည်မှုဖြစ်သည်ဟု ထပ်တလဲလဲ ရှုတ်ချပြောဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ရွေးကောက်ပွဲ စောင့်ကြည့်လေ့လာသူများက မဲမသမာမှု၏ အထောက်အထားကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

တစ်လကြာမြင့်ခဲ့သော မဲရေတွက်မှုအပေါ် စိတ်ပျက်မှုများကြောင့် အမျိုးသားရွေးကောက်ပွဲလုပ်ငန်းစဉ်များရုံး (ONPE) အကြီးအကဲသည်လည်း ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။ ၎င်းကမူ မည်သည့်မှားယွင်းမှုမှ မရှိခဲ့ကြောင်း ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

ပထမအဆင့်သည် ကေကို ဖူဂျီမိုရီက ၁၇ ရာခိုင်နှုန်းသော မဲများဖြင့် အပြတ်အသတ် ဦးဆောင်ကာ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မဲလက်မှတ် ၂,၈၇၇,၆၇၈ ခုနှင့် ညီမျှသည်။

နောက်တစ်ဦးမှာ ရိုဘာတို ဆန်းချက်ဇ်ဖြစ်ပြီး ၁၂ ရာခိုင်နှုန်းသော မဲများ သို့မဟုတ် မဲလက်မှတ် ၂,၀၁၅,၁၁၄ ခု ရရှိခဲ့သည်။

အနီးကပ်နောက်မှ တတိယနေရာတွင် ရာဖေးလ် လိုပက်ဇ် အလီယာဂါ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ၁၁.၉ ရာခိုင်နှုန်းသော မဲများ သို့မဟုတ် မဲလက်မှတ် ၁,၉၉၃,၉၀၅ ခု ရရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ထိပ်ဆုံးပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးသာ ရွေးကောက်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခွင့်ရရှိသည်။ ဆန်းချက်ဇ်နှင့် လိုပက်ဇ် အလီယာဂါတို့အကြား မဲ ၂၁,၂၀၀ ခန့် ကွာခြားခဲ့သည်။

ဖူဂျီမိုရီသည် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက လူကြိုက်များသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ပထမအဆင့်ရလဒ်များက မမျှော်လင့်သော အချက်တစ်ချက်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်- ၎င်းမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော မဲဆန္ဒရှင် အများအပြားပင်ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မဲမပေးသူနှုန်းသည် အတော်လေး မြင့်မားခဲ့သည်။ မဲပေးခွင့်ရှိသူ သန်း ၂၇ ကျော်အနက် ၇.၁၆ သန်းသည် မဲမပေးခဲ့ကြပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ပီရူးနိုင်ငံသား သန်း ၂၀ သာ ရွေးကောက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအုပ်စုအနက် အများအပြားကို ရေတွက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ မဲဆန္ဒရှင် ၁၁.၇ ရာခိုင်နှုန်းကျော်သည် မဲလွတ်ပေးခဲ့ကြပြီး နောက်ထပ် ၅ ရာခိုင်နှုန်းက မဲပျက်ပေးခဲ့ကြကာ ၎င်းတို့၏မဲများကို ပယ်ဖျက်ခဲ့သည်။

မဲမပေးသူများနှင့် ဆန္ဒပြမဲဆန္ဒရှင်များသည် ၎င်းတို့ ဆန္ဒရှိပါက ဒုတိယအဆင့်ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အစွမ်းရှိသည်။

ပီရူးနိုင်ငံရေးတွင် အထင်ရှားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဖူဂျီမိုရီသည် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကတည်းက သူမ၏ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းကို စတင်ခဲ့သည်။

သူမ၏ဖခင်မှာ ယခင်သမ္မတ အဲလ်ဘာတို ဖူဂျီမိုရီဖြစ်ပြီး ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် ပီရူးကို အာဏာရှင်စနစ်ဆီသို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲခံရသော သဘောထားကွဲပြားစေသည့် ညာဘက်ယိမ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကေကိုသည် သူမ၏ဖခင်က ဇနီးဖြစ်သူနှင့် ပြင်းထန်စွာ ကွာရှင်းပြတ်စဲနေစဉ် ပီရူး၏ သမ္မတကတော်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ချိန်တွင် အသက် ၁၉ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။

ကေကိုသည် သူမ၏ဖခင် အာဏာရရှိခဲ့သော ဆယ်စုနှစ် ကုန်ဆုံးပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ၎င်း၏အစိုးရကို အများအားဖြင့် ကာကွယ်ပြောဆိုခဲ့သည်။

ပီရူးပြည်သူအချို့က အဲလ်ဘာတိုကို ခိုင်မာသော်လည်း တည်ငြိမ်သော ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရှုမြင်ကြသော်လည်း ၎င်းကို ဝေဖန်သူများက ၎င်း၏အစိုးရအဖွဲ့၏ လူ့အခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှုသမိုင်းကို ထောက်ပြကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် ဌာနေတိုင်းရင်းသားများကို အတင်းအကျပ် သားကြောဖြတ်ခြင်းနှင့် "သေမင်းတပ်ဖွဲ့များ" က ဆောင်ရွက်ခဲ့သော တရားစီရင်ခြင်းမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်မှုများ ပါဝင်သည်။

ညာဘက်ယိမ်း ပေါ်ပြူလာဖော့စ်ပါတီ (Popular Force party) ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ကေကိုသည် သူမကိုယ်တိုင် နိုင်ငံရေးအင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ထိုပါတီသည် ပီရူးလွှတ်တော်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ရာ ကေကိုကို ဝေဖန်သူများက လက်ဝဲယိမ်းသမ္မတများကို ဖျက်ဆီးရန် ဥပဒေပြုလွှတ်တော်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။

ကေကိုသည် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲ လေးကြိမ်ဆက်တိုက်တွင် ထိပ်တန်းကိုယ်စားလှယ်လောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ၂၀၁၁၊ ၂၀၁၆၊ ၂၀၂၁ နှင့် ၂၀၂၆ ခုနှစ်တို့တွင် နောက်ဆုံးအဆင့် မဲပေးပွဲသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် "စနစ်တကျရှိသော ပီရူး" (Peru with order) ဟူသော ကြွေးကြော်သံဖြင့် မဲဆွယ်စည်းရုံးခဲ့ပြီး "အကြမ်းဖက်ဝါဒကို အနိုင်ယူမည်" နှင့် "စီးပွားရေးကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်မည်" ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ သူမ၏ မဟာဗျူဟာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ရွေးကောက်ခံရပါက "ပြည်သူများ၏ လုံခြုံရေးမရှိခြင်းကို တိုက်ဖျက်ရန်" ရက် ၆၀ အရေးပေါ်အခြေအနေ ကြေညာရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ မဲဆွယ်စည်းရုံးရေး နောက်ဆုံးရက်များတွင် ဆန္ဒပြသူ ထောင်ပေါင်းများစွာက သူမ၏ ကြိုးပမ်းမှုကို ရှုတ်ချခဲ့ကြပြီး "ကေကို မလာဘူး" (Keiko no va) သို့မဟုတ် "ကေကို အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟူသော ကြွေးကြော်သံများဖြင့် ချီတက်ခဲ့ကြသည်။

လက်ဝဲအလယ်အလတ် နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုဖြစ်သော တူဂဲသားဖော်ပီရူး (Together for Peru - JP) ပါတီ၏ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဆန်းချက်ဇ်သည် နိုင်ငံရေးသို့ မဝင်ရောက်မီ စိတ်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ၂၀၂၁ ခုနှစ်မှစ၍ လီမာမြို့၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် လွှတ်တော်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။

ထိုကာလအတွင်း ၎င်းသည် ယခင်သမ္မတ ပီဒရို ကက်စတီလို၏ သက်တမ်းတို အစိုးရအဖွဲ့တွင်လည်း ရာထူးတစ်ခု ရယူခဲ့သည်။

သို့သော် ဆန်းချက်ဇ်၏ နိုင်ငံခြားကုန်သွယ်ရေးနှင့် ခရီးသွားလာရေးဝန်ကြီးအဖြစ် သက်တမ်းသည် ၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် ရုတ်တရက် ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ကက်စတီလိုသည် လွှတ်တော်ကို ဖျက်သိမ်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ရာမှ စွပ်စွဲပြစ်တင်ခံရပြီး ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဆန်းချက်ဇ်သည် မဲဆွယ်စည်းရုံးရေးခရီးစဉ်တွင် ကက်စတီလို၏ ထင်ရှားသော ပုံစံကို အတုယူခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ပီရူး၏ ကျေးလက်မြောက်ပိုင်းဒေသ၏ ထုံးစံအတိုင်း မြင့်မားပြီး အနားကျယ်သော "ချိုတာ" (Chota) ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဝတ်စားဆင်ယင်မှု ရွေးချယ်ခြင်းသည် ပီရူး၏ နယ်စွန်နယ်ဖျားအုပ်စုများဖြစ်သော ဌာနေတိုင်းရင်းသားများ၊ အန်ဒီးယန်းဒေသခံများနှင့် ကျေးလက်မဲဆန္ဒရှင်များနှင့် ဆန်းချက်ဇ်၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသရန် ရည်ရွယ်သည်။

၎င်း၏ မဲဆွယ်စည်းရုံးရေးအစကတည်းက ဆန်းချက်ဇ်သည် ဆင်းရဲမွဲတေမှုတိုက်ဖျက်ရေး အစီအမံများ၊ ရဲတပ်ဖွဲ့ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် "ဆွေးနွေးမှုနှင့် ပြည်သူလူထုပါဝင်မှုမှတစ်ဆင့် စုပေါင်းတည်ဆောက်ထားသော" ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေအသစ်ကို ကတိပြုခဲ့သည်။

၎င်းသည် အဲလ်ဘာတို ဖူဂျီမိုရီအစိုးရလက်ထက်တွင် ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရသူများအတွက် နစ်နာကြေးပေးရန်လည်း တောင်းဆိုခဲ့သည်။ စစ်တပ်နှင့် ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့များကို တာဝန်ယူမှုမှ ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်သည့် လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ဥပဒေများကို ပယ်ဖျက်ရန်လည်း တောင်းဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်း၏ သမ္မတလောင်းအဖြစ် ကြိုးပမ်းမှု၏ နောက်ဆုံးရက်များတွင် ၎င်း၏ စီးပွားရေးဆိုင်ရာ သတင်းစကားကို အလယ်အလတ်ဖြစ်စေရန် ၎င်း၏ မူဝါဒမူဘောင်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ မူဘောင်အသစ်သည် အရင်းရှင်စနစ်အပေါ် ပြင်းထန်သော ဝေဖန်မှုများမှ နောက်ဆုတ်ခဲ့ပြီး ၎င်းအစား "နိုင်ငံတကာ လွတ်လပ်သော ကုန်သွယ်မှုသဘောတူညီချက်များကို လေးစားသော ပွင့်လင်းဈေးကွက်စီးပွားရေး" ကို လက်ခံခဲ့သည်။

ထိုလုပ်ရပ်ကို နိုင်ငံရေးညာဘက်ယိမ်းများက ဆန်းချက်ဇ်ကို "အစွန်းရောက်" အဖြစ် ပုံဖော်ရန် ကြိုးပမ်းနေချိန်တွင် အလယ်အလတ် မဲဆန္ဒရှင်များကို ဆွဲဆောင်ရန် နောက်ဆုံးတွန်းအားပေးမှုအဖြစ် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။

ပီရူးတွင် အစိုးရသည် ရွေးကောက်ပွဲမတိုင်မီ ရက်များအတွင်း မဲဆန္ဒစစ်တမ်းကောက်ယူသည့် အေဂျင်စီများအား ရလဒ်များ ထုတ်ပြန်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။

သို့သော် Ipsos သုတေသနကုမ္ပဏီက ထုတ်ပြန်ခဲ့သော နောက်ဆုံးစစ်တမ်းအရ ကေကို ဖူဂျီမိုရီ ဦးဆောင်နေသည်ကို ပြသခဲ့သည်။

မေလ ၃၁ ရက်နေ့တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သော စစ်တမ်းအရ ဖူဂျီမိုရီသည် ၃၈ ရာခိုင်နှုန်း ထောက်ခံမှု ရရှိထားသည်။ သို့သော် ဆန်းချက်ဇ်က ၃၅ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် အနီးကပ် လိုက်ပါနေသည်။

ထို့နောက် မဆုံးဖြတ်ရသေးသော မဲဆန္ဒရှင်များ ရှိသေးပြီး ၎င်းတို့သည် နောက်ထပ် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း ရှိသည်။ ကျန်ရှိသူများကမူ မဲပျက် သို့မဟုတ် မဲလွတ်ပေးရန် စီစဉ်ထားသည်။

ဖူဂျီမိုရီသာ ရွေးကောက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရှိပါက လက်တင်အမေရိကတစ်လွှား ညာဘက်ယိမ်းခေါင်းဆောင်များ သမ္မတရာထူး ရရှိနေသည့် လမ်းကြောင်းကို သူမက ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့တွင် အာဂျင်တီးနားမှ ဂျာဗီယာ မီလေး၊ ချီလီမှ ဟိုဆေး အန်တိုနီယို ကတ်စ်၊ အီကွေဒေါမှ ဒန်နီယယ် နိုဘိုအာ နှင့် ဘိုလီးဗီးယားမှ ရိုဒရီဂို ပက်ဇ်တို့ ပါဝင်သည်။

ဖူဂျီမိုရီသည် ဒေသတွင်း ညာဘက်ယိမ်းအင်အားစုများထံမှ ထင်ရှားသော ထောက်ခံမှု ရရှိခဲ့သည်။ ဇွန်လ ၃ ရက်နေ့တွင် နောက်ဆုံးမဲပေးပွဲ မတိုင်မီ ရက်အနည်းငယ်အလို၌ ယခင်သမ္မတ ၁၄ ဦး (၎င်းတို့အနက် ကိုလံဘီယာမှ အိုင်ဗန် ဒူကေးနှင့် မက္ကဆီကိုမှ ဖီလစ် ကယ်လ်ဒရွန်တို့ ပါဝင်သည်) က သူမ၏ "ဈေးကွက်စီးပွားရေးကို ကာကွယ်ခြင်း" နှင့် "တစ်ဦးချင်း လွတ်လပ်ခွင့်များကို လေးစားခြင်း" တို့ကို ချီးကျူးသည့် စာတစ်စောင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထင်ရှားစွာ တိတ်ဆိတ်နေသူမှာ အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်လ် ထရန့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လက်တင်အမေရိကရှိ ညာဘက်ယိမ်း ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများကို ထောက်ခံကြောင်း ထုတ်ပြန်ချက်များ မကြာခဏ ထုတ်ပြန်လေ့ရှိသည်။

ပီရူးသည် နိုင်ငံရေးမငြိမ်မသက်မှု အကြီးအကျယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအတွင်း သမ္မတ ကိုးဦး ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့ရသည်။

ထိုရာထူးအပြောင်းအလဲများက အစိုးရအပေါ် မယုံကြည်မှုကို ပိုမိုဆိုးရွားစေခဲ့သည်။

မေလတွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သော Ipsos စစ်တမ်းတစ်ခုအရ မဲဆန္ဒရှင် ၆၂ ရာခိုင်နှုန်းက အဂတိလိုက်စားမှုကို ထိပ်တန်းရွေးကောက်ပွဲဆိုင်ရာ ပြဿနာအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ၆၃ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ရာဇဝတ်မှုပြီးလျှင် ဒုတိယနေရာတွင် ရှိသည်။

တနင်္ဂနွေနေ့ မဲပေးပွဲ၏ အနိုင်ရရှိသူသည် သမ္မတအိမ်တော်သို့ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာရန် တာဝန်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်မည်လားဆိုသည်မှာ မသေချာသေးပေ။ မကြာသေးမီက စွပ်စွဲပြစ်တင်ခံခဲ့ရသော သမ္မတများစွာသည် "ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အရည်အချင်းမပြည့်မီမှု" ဟူသော လွှတ်တော်၏ စွဲချက်များကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် ပီရူးဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေတွင် ခေါင်းဆောင်များကို ရာထူးမှ ဖယ်ရှားရန် မကြာခဏ ကိုးကားလေ့ရှိသော မရေရာသည့် ဝေါဟာရတစ်ခု ဖြစ်သည်။

နောက်လာမည့် သမ္မတသည် ပီရူး၏ လွတ်လပ်ရေးနေ့ဖြစ်သော ဇူလိုင်လ ၂၈ ရက်နေ့တွင် ငါးနှစ်သက်တမ်းအတွက် ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုမည်ဖြစ်သည်။