AI Summary
အမျိုးသမီးများသည် ကင်ဆာရောဂါအားလုံးပေါင်းစပ်ထားသည်ထက် နှလုံးရောဂါကြောင့် ပိုမိုသေဆုံးနေရသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ကင်ဆာရောဂါကိုသာ အဓိကခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် မှားယွင်းစွာ ယုံကြည်နေကြသည်။ ၎င်းသည် အမျိုးသမီးများ၏ နှလုံးကျန်းမာရေးကို သမိုင်းကြောင်းအရ လျစ်လျူရှုထားခြင်း၊ သုတေသနနည်းပါးခြင်းနှင့် ဆရာဝန်များက အမျိုးသမီးများတွင် ပိုအဖြစ်များသော နှလုံးပြဿနာများကို ရောဂါရှာဖွေရန် အခက်အခဲရှိခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ် နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများ၊ PCOS၊ ကိုယ်ခံအားစနစ်ချို့ယွင်းသောရောဂါများနှင့် စောစီးစွာ သွေးဆုံးခြင်းတို့သည် အမျိုးသမီးများအတွက် ထူးခြားသော အန္တရာယ်ဖြစ်စေသည့် အချက်များဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ နှလုံးရောဂါလက္ခဏာများသည် အမျိုးသားများနှင့် ကွဲပြားနိုင်သည်။ ဤကွဲပြားမှုများကြောင့် ရောဂါရှာဖွေမှုများ နောက်ကျခြင်း၊ ကုသမှုများ မသင့်လျော်ခြင်းနှင့် စံစစ်ဆေးမှုများက အမျိုးသမီးများ၏ နှလုံးပြဿနာများကို မဖော်ပြနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သုတေသန ကွာဟချက်များနှင့် ဆရာဝန်များ၏ သဘောထားများသည် ကုသမှုကို နှောင့်နှေးစေနိုင်သော်လည်း အမျိုးသမီးများသည် ၎င်းတို့၏ အန္တရာယ်ကို လျှော့ချရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ နှလုံးကျန်းမာရေးအတွက် ပိုမိုသိရှိနားလည်ရန် လိုအပ်သည်။
နှလုံးရောဂါသည် အမျိုးသမီးများကို ကင်ဆာရောဂါအားလုံးပေါင်းစပ်ထားသည်ထက် ပိုမိုသေဆုံးစေသည်။ သို့သော် စစ်တမ်းများအရ အမျိုးသမီးအများစုက ၎င်းတို့သည် ကင်ဆာရောဂါ သို့မဟုတ် ရင်သားကင်ဆာတစ်ခုတည်းကြောင့် သေဆုံးနိုင်ခြေအများဆုံးဟု ယုံကြည်ကြသည်။
၎င်းသည် အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ အမျိုးသမီးများ၏ နှလုံးကျန်းမာရေးကို ကာလကြာရှည်စွာ လျစ်လျူရှုထားခဲ့ပြီး လေ့လာမှုနည်းပါးခဲ့သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ဆရာဝန်များသည် အမျိုးသမီးများတွင် ပိုမိုအဖြစ်များသော နှလုံးပြဿနာများကို ရောဂါရှာဖွေရာတွင် တစ်ခါတစ်ရံ အခက်အခဲရှိကြသည်။ သုတေသီများသည် အချို့သော အခြေအနေများ၏ အကြောင်းရင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရှိကြသဖြင့် ကာကွယ်ရန် ပိုမိုခက်ခဲစေသည်။ လူနာအများအပြားကလည်း နှလုံးရောဂါလက္ခဏာများသည် အမျိုးသမီးများတွင် ကွဲပြားစွာ ပြသနိုင်သည် သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာများကို သတိထားရမည်ကို မသိကြပေ။
သို့သော် စိန်ခေါ်မှုများရှိသော်လည်း အမျိုးသမီးများသည် ၎င်းတို့၏ အန္တရာယ်ကို လျှော့ချရန် များစွာလုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။
အချို့သော အကြံပြုချက်များသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာဖြစ်သည်။ အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ ကျန်းမာရေးနှင့်ညီညွတ်စွာ စားသောက်ခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်း၊ သွေးပေါင်ချိန်၊ ကိုလက်စထရောနှင့် ဂလူးကို့စ်တို့ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့် အကျိုးကျေးဇူးရရှိနိုင်သည်။
သို့သော် အခြားအချက်အလက်များသည် ကျား/မ ကွဲပြားမှုအလိုက် သီးသန့်ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးများ ၎င်းတို့၏နှလုံးနှင့်ပတ်သက်၍ သိထားသင့်သည်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
၁။ အမျိုးသမီးများတွင် မတူညီသော အန္တရာယ်ဖြစ်စေသည့် အချက်များရှိသည်
သွေးတိုးရောဂါ၊ ကိုလက်စထရောများခြင်း၊ ဆီးချိုရောဂါ၊ ဆေးလိပ်သောက်ခြင်း၊ လှုပ်ရှားမှုနည်းခြင်းနှင့် နှလုံးရောဂါ၏ မိသားစုရာဇဝင်တို့သည် အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ အန္တရာယ်ကို တိုးစေသည်။
သို့သော် အမျိုးသမီးများသည် ပိုမိုရှည်လျားသော စာရင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ် သွေးဆိပ်တက်ခြင်း (preeclampsia) သို့မဟုတ် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဆီးချို (gestational diabetes) ကဲ့သို့သော ကိုယ်ဝန်ဆောင်မှုဆိုင်ရာ နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများရှိသူများသည် နောက်ပိုင်းတွင် နှလုံးပြဿနာများ ဖြစ်နိုင်ခြေပိုများသည်။ သို့သော် လူနာများသည် “လွန်ခဲ့သော နှစ် ၂၀ က ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ် သွေးဆိပ်တက်ခဲ့ကြောင်း ၎င်းတို့၏ ဆရာဝန်ကို ပြောပြရန် မလိုအပ်ဘဲ မေ့လျော့နေတတ်ပြီး ဆရာဝန်အများအပြားကလည်း မမေးမြန်းကြပါ” ဟု NYU Langone Health မှ Cardio-Obstetrics Program ၏ တွဲဖက်ညွှန်ကြားရေးမှူး ဒေါက်တာ အန်နိုက်စ် ဟောက်စ်ဗာတာ (Dr. Anais Hausvater) က ပြောကြားခဲ့သည်။
Polycystic ovary syndrome (PCOS) သည်လည်း နှလုံးရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ Lupus နှင့် rheumatoid arthritis (အဆစ်အမြစ်ရောင်ရမ်းနာ) တို့သည်လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် အမျိုးသမီးများတွင် ပိုမိုအဖြစ်များသော ကိုယ်ခံအားစနစ်ချို့ယွင်းသောရောဂါများ (autoimmune diseases) ဖြစ်သည်။
အသက် ၄၅ နှစ်မတိုင်မီ သွေးဆုံးသော အမျိုးသမီးများသည် အထူးသဖြင့် ထိခိုက်လွယ်ကြသည်။
၂။ သွေးဆုံးခြင်းသည် နှလုံးအတွက် အရေးကြီးသော အကူးအပြောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်
အီစထရိုဂျင် (oestrogen) သည် နှလုံးနှင့် သွေးကြောများကို ကာကွယ်ပေးသောကြောင့် အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများထက် ၁၀ နှစ်ခန့် နောက်ကျပြီးမှ နှလုံးရောဂါဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။ သွေးဆုံးခြင်းသည် အဓိကအကူးအပြောင်းဖြစ်သည်။ အီစထရိုဂျင်ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ သွေးပေါင်ချိန်နှင့် ကိုလက်စထရောများ တိုးလာတတ်ပြီး သွေးလွှတ်ကြောများသည် ပျော့ပြောင်းမှုနည်းလာတတ်ရာ အမျိုးသမီးအများအပြားအတွက် အံ့သြစရာဖြစ်စေသည်။
“သူတို့က ‘ကျွန်မရဲ့ ကိုလက်စထရောက အသက် ၃၀ ကျော်တုန်းက ဒီလောက်မဆိုးပါဘူး။ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက်ဆိုးရတာလဲ။ ကျွန်မက လေ့ကျင့်ခန်းလည်း လုပ်နေတုန်းပဲ။ အရင်အတိုင်းပဲ စားနေတာပဲ’ လို့ ပြောကြပါတယ်” ဟု Johns Hopkins’ Green Spring Station နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာ ဆေးခန်း၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဒါရိုက်တာ ဒေါက်တာ တာလာ အယ်လ်-တာလစ် (Dr. Tala Al-Talib) က ပြောကြားခဲ့သည်။
သင့်ဆရာဝန်သည် သင့်အခြေအနေအတွက် အကောင်းဆုံးနည်းဗျူဟာကို ရှာဖွေရာတွင် ကူညီပေးနိုင်ပါသည်။ ၎င်းသည် နေထိုင်မှုပုံစံပြောင်းလဲခြင်း၊ ဆေးဝါးကုသခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်ခုပေါင်းစပ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သွေးမဆုံးမီ အမျိုးသမီးများ၏ အန္တရာယ်သည် နည်းပါးသော်လည်း သုညတော့ မဟုတ်ပေ။ သွေးတိုးနှင့် ကိုလက်စထရောများခြင်း၏ သက်ရောက်မှုသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ စုဆောင်းလာခြင်းဖြစ်သောကြောင့် အသက် ၂၀ နှင့် ၃၀ အရွယ်တွင် သင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များက နောက်ပိုင်းတွင် သင့်ကို သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်။
၃။ အမျိုးသမီးများ၏ နှလုံးရောဂါလက္ခဏာများ ကွဲပြားနိုင်သည်
ဆရာဝန်များနှင့် လူနာများ နှစ်ဦးစလုံးသည် အမျိုးသမီးများ၏ နှလုံးရောဂါလက္ခဏာများကို မကြာခဏ လျစ်လျူရှုကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် အမြဲတမ်း ပြင်းထန်စွာ နာကျင်ခြင်းနှင့် ဖိအားပေးခြင်းပုံစံဖြင့် မပေါ်ပေါက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ရင်ဘတ်အောင့်ခြင်းသည် အဖြစ်အများဆုံး လက္ခဏာဖြစ်သည်။ သို့သော် အမျိုးသမီးအများအပြားက ၎င်းကို ကွဲပြားစွာ ဖော်ပြကြသည်။ “ဖိအားတစ်ခု သို့မဟုတ် လေးလံမှုတစ်ခု” အဖြစ် ဖော်ပြကြပြီး အမျိုးသားများကမူ “နာတယ်” ဟုသာ တစ်ခါတစ်ရံ ပြောကြသည်ဟု Cedars-Sinai မှ နှလုံးရောဂါဗေဒ တွဲဖက်ပါမောက္ခနှင့် Atria Health and Research Institute မှ အမျိုးသမီးများ၏ နှလုံးသွေးကြောကျန်းမာရေးနှင့် နှလုံးရောဂါဗေဒ ဒါရိုက်တာ ဒေါက်တာ နာတာလီ ဘယ်လို (Dr. Natalie Bello) က ပြောကြားခဲ့သည်။
အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများထက် ရောဂါလက္ခဏာများစွာ (ဥပမာ- အသက်ရှူမဝခြင်း၊ ပျို့အန်ခြင်း၊ ခေါင်းမူးခြင်း၊ မေးရိုးနာကျင်ခြင်း၊ ကျောအပေါ်ပိုင်းနာကျင်ခြင်း၊ ချွေးအေးများထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပုံမှန်မဟုတ်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း) တို့ကို ခံစားရနိုင်ခြေ ပိုများသည်။
အမျိုးသမီးများသည် ၎င်းတို့၏ ရောဂါလက္ခဏာများကို လျှော့ပေါ့တွက်ရန် ပိုမိုစိတ်ဝင်စားကြသည်။ မိသားစုတာဝန်များကို စီမံခန့်ခွဲနေရသူများသည် “၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကျန်းမာရေးကို နောက်တန်းပို့ထားတတ်သည် သို့မဟုတ် ရောဂါလက္ခဏာများကို ရှင်းပြရန် အခြားအကြောင်းပြချက်များကို ရှာဖွေတတ်သည်” ဟု Yale School of Medicine မှ Preventive Cardiovascular Health Program ၏ ဒါရိုက်တာ ဒေါက်တာ အဲရီကာ စပတ်ဇ် (Dr. Erica Spatz) က ပြောကြားခဲ့သည်။ “အမျိုးသမီးအချို့သည် ရောဂါလက္ခဏာများဖြင့် လာရောက်ပြသခဲ့သော်လည်း ပယ်ချခံရဖူးသည့် အတွေ့အကြုံများရှိသောကြောင့် ထပ်မံလာရောက်ရန် တွန့်ဆုတ်နေကြသည်” ဟုလည်း ၎င်းက ဆိုသည်။
၄။ အမျိုးသမီးများ၏ နှလုံးရောဂါများသည် မတူညီသော အကြောင်းရင်းများကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်
အမျိုးသားများတွင် နှလုံးရောဂါသည် အများအားဖြင့် သွေးကြောပိတ်ဆို့ခြင်း (obstructive coronary artery disease) ကြောင့် အဓိကသွေးလွှတ်ကြောတစ်ခု ပိတ်ဆို့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားသည်။ အဆီဖတ်များ ကွာကျခြင်း သို့မဟုတ် သွေးခဲများ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းကြောင့် နှလုံးသို့ သွေးရောက်ရှိမှုကို ရပ်တန့်စေပြီး နှလုံးကြွက်သားများကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေသည်။
အမျိုးသမီးအများအပြားသည်လည်း ထိုသို့သော ပိတ်ဆို့မှုများကို ခံစားရသည်။ သို့သော် အမျိုးသမီးများသည် ထိုရောဂါနှင့် မသက်ဆိုင်သော နှလုံးရောဂါများကို အမျိုးသားများထက် ပိုမိုမကြာခဏ ခံစားရပြီး ၎င်းတို့ကို ရောဂါရှာဖွေရန် ခက်ခဲကာ မတူညီသော ကုသမှုများ လိုအပ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများထက် သွေးကြောငယ်များကို ထိခိုက်စေသော coronary microvascular disease ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများသည်။ ၎င်းတို့သည် သွေးလွှတ်ကြောများ ရံဖန်ရံခါ ကျုံ့သွားသည့် coronary artery spasms ဖြစ်နိုင်ခြေလည်း ရှိသည်ဟု Weill Cornell Medicine မှ Women’s Heart Program ၏ ဒါရိုက်တာ ဒေါက်တာ နူပူး နာရူလာ (Dr. Nupoor Narula) က ပြောကြားခဲ့သည်။ အဆိုပါ အခြေအနေနှစ်ခုစလုံးသည် နှလုံးရောဂါကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။
အမျိုးသမီးများသည် spontaneous coronary artery dissection (သွေးလွှတ်ကြောနံရံ ပေါက်ပြဲခြင်း) ကိုလည်း မမျှမတ ခံစားရနိုင်ခြေရှိပြီး ၎င်းသည် ကလေးမွေးပြီးနောက် အထူးသဖြင့် အဖြစ်များသည်။ ၎င်းသည် နှလုံးရောဂါကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး ၎င်း၏ လက္ခဏာများသည် ဆင်တူသည်။ Takotsubo cardiomyopathy သို့မဟုတ် broken-heart syndrome (နှလုံးကွဲရောဂါလက္ခဏာစု) သည် ပြင်းထန်သော စိတ်ဖိစီးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်သည့် နှလုံးအားနည်းခြင်းပုံစံတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး သွေးဆုံးပြီး အမျိုးသမီးများတွင် အများဆုံးဖြစ်ပွားသည်။
၅။ အမျိုးသမီးများသည် မတူညီသော စစ်ဆေးမှုများ လိုအပ်နိုင်သည်
အရေးပေါ်ခန်း ဆရာဝန်များသည် တစ်ခါတစ်ရံ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရောဂါလက္ခဏာများသည် နှလုံးနှင့် မသက်ဆိုင်ဟု မှားယွင်းစွာ ကောက်ချက်ချတတ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပုံမှန်မဟုတ်သော နှလုံးရောဂါများသည် စံစစ်ဆေးမှုများတွင် အမြဲတမ်း မပေါ်ပေါက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သွေးကြောများထဲသို့ ဆေးရည်ထိုးသွင်းပြီး ဓာတ်မှန်ရိုက်သည့် ပုံမှန် angiogram သည် သွေးလွှတ်ကြောကျုံ့ခြင်း သို့မဟုတ် ပိတ်ဆို့နေသော သွေးကြောငယ်တစ်ခုကို မပြနိုင်ပေ။
နှလုံးရောဂါနှင့်ဆင်တူသော လက္ခဏာများဖြင့် အရေးပေါ်ခန်းသို့ သွားရောက်ပြီး သင့် angiogram က ပုံမှန်ဖြစ်နေပါက နောက်ပိုင်းတွင် နှလုံးအထူးကုဆရာဝန်နှင့် ပြသသင့်သည်။ ဆရာဝန်သည် PET scan၊ နှလုံး MRI သို့မဟုတ် coronary function testing ကဲ့သို့သော စစ်ဆေးမှုများကို အကြံပြုနိုင်သည်ဟု နာရူလာနှင့် စပတ်ဇ်တို့က ပြောကြားခဲ့သည်။
၆။ သိသာထင်ရှားသော သုတေသန ကွာဟချက်များရှိသည်
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သုတေသနတွင် ကျား/မ ခွဲခြားမှု၏ သမိုင်းကြောင်းသည် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သက်ရောက်မှုရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီ ဆယ်စုနှစ်များအတွင်း အမျိုးသမီးများ၏ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ သုတေသနများ တိုးလာသော်လည်း ဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးများသည် ဆေးဝါးများ၊ ကုသမှုများနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာများဆိုင်ရာ လေ့လာမှုများတွင် သမိုင်းကြောင်းအရ ကိုယ်စားပြုမှု နည်းပါးခဲ့သည်ဟု နာရူလာက ပြောကြားခဲ့သည်။ ဆရာဝန်များသည် ဟော်မုန်းများ၏ နှလုံးသွေးကြောကျန်းမာရေးအပေါ် သက်ရောက်မှုများ သို့မဟုတ် အချို့သော ကိုယ်ဝန်ဆောင်မှုဆိုင်ရာ နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများ၏ ရေရှည်သက်ရောက်မှုများကို အပြည့်အဝ နားမလည်ကြသေးပေ။
နှလုံးရောဂါအတွက် စံကုသမှု လမ်းညွှန်ချက်များသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာမြင့်ပြီဖြစ်သော လေ့လာမှုများအပေါ် အခြေခံထားပြီး ထိုလေ့လာမှုများတွင် အမျိုးသမီးပါဝင်သူ နည်းပါးခဲ့သည်ဟု Columbia Women’s Heart Center ၏ တွဲဖက်ညွှန်ကြားရေးမှူး ဒေါက်တာ ဆိုနီယာ တိုလာနီ (Dr. Sonia Tolani) က ပြောကြားခဲ့သည်။
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာများကိုပင် အမျိုးသားများအတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည်။ အမျိုးသမီးအများအပြားသည် အမျိုးသားများ၏ သွေးလွှတ်ကြောအရွယ်အစားအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ထားသော stents များကို လက်ခံရရှိကြပြီး ၎င်းသည် နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများကို တိုးပွားစေနိုင်သည်ဟု Mount Sinai ရှိ Blavatnik Family Women’s Health Research Institute ၏ ဒါရိုက်တာ လက်စ်လီ ရှော (Leslee Shaw) က ပြောကြားခဲ့သည်။
၇။ ဆရာဝန်များ၏ သဘောထားများသည် ကုသမှုကို နှောင့်နှေးစေနိုင်သည်
သွေးတိုးနှင့် ကိုလက်စထရောအတွက် ဆေးဝါးများမှ အကျိုးကျေးဇူးရရှိနိုင်သော အမျိုးသမီးအများအပြားသည် ၎င်းတို့ကို သောက်သုံးသင့်သည်ထက် နောက်ကျမှ စတင်သောက်သုံးကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းတို့၏ ဆရာဝန်များက သားဖွားနိုင်သောအရွယ် အမျိုးသမီးများအား ဆေးဝါးညွှန်းရန် စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဤဆေးဝါးအချို့သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ် မလုံခြုံသော်လည်း ၎င်းသည် သားဖွားနိုင်သောအရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးမျှ မသောက်သင့်ဟု မဆိုလိုပေ။ ကလေးလိုချင်သော အမျိုးသမီးများအတွက်ပင် ဆရာဝန်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ် ဆေးဝါးကို ခေတ္တရပ်နားခြင်းသည် ဘေးကင်းနိုင်သည်ဟု စပတ်ဇ်က ပြောကြားခဲ့သည်။
အမျိုးသမီးများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်အလေးချိန် သို့မဟုတ် နေထိုင်မှုပုံစံအပေါ် ဆရာဝန်များ၏ ဝေဖန်မှုကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် နှလုံးကျန်းမာရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးခြင်းကို တစ်ခါတစ်ရံ ရှောင်ရှားကြသည်။
“ကျွန်မကတော့ ဒါကို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာစနစ်အနေနဲ့ ကျွန်မတို့ဆီ ပြန်လှည့်ကြည့်ပါတယ်” ဟု ဘယ်လိုက ပြောကြားခဲ့သည်။ “ကျွန်မတို့ လူနာတွေကို ပိုမိုလိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီး သူတို့ကို ဘယ်လိုကူညီနိုင်တယ်ဆိုတာ ရှင်းပြဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ လူတွေကို အပြစ်တင်တာမျိုး မလုပ်သင့်ပါဘူး။”
မက်ဂီ အက်စ်တာ (Maggie Astor) ရေးသားသည်။ © The New York Times Company
ဤဆောင်းပါးကို မူလက The New York Times တွင် ဖော်ပြခဲ့သည်။