ကိုလံဘီယာ၏ 'လုံးဝငြိမ်းချမ်းရေး' စီမံကိန်း- ကျရှုံးမှုလား သို့မဟုတ် မပြီးဆုံးသေးသော ကိစ္စလား။

ကိုလံဘီယာ အမေဇုန်၏ အစွန်အဖျားရှိ ကာဂွမ်မြစ်၏ ရွှံ့နွံများသောရေပြင်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှု လွှမ်းခြုံနေသည်။

ကာတာဂျီနာ ဒယ်လ် ချိုင်ရာမြို့တွင် လှေများသည် မြစ်ကမ်းဘေးတွင် ဆိုက်ကပ်ထားကြပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် မြေလမ်းများတစ်လျှောက် မောင်းနှင်နေကျ အင်ဂျင်သံများ၏ ဆူညံသံကို တိတ်ဆိတ်မှုက မျိုသိပ်ထားသည်။

သို့သော် ထင်ရှားသော တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုရှိသော်လည်း ငြိမ်းချမ်းသည်ဟု မခံစားရပေ။

"လူတွေ ကြောက်နေကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အလွန်ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေမှာ ရောက်နေတယ်။ အစားအသောက်၊ ပစ္စည်းတွေ ဒါမှမဟုတ် ဘာအတွက်မှ သွားလာလို့မရဘူး။ ကလေးအများအပြား ကျောင်းတောင် မသွားနိုင်ဘူး" ဟု အမည်ဝှက်ဖြင့် ပြောဆိုခွင့်တောင်းခဲ့သော ဒေသခံ ဒေးဗစ် ရင်ကွန် (David Rincon) က ပြောသည်။

ရက်အနည်းငယ်အလို မေလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ရပ်ရွာလူထုက ကုန်းလမ်း သို့မဟုတ် ရေလမ်းဖြင့် မည်သည့်သွားလာမှုကိုမဆို တားမြစ်သည့် အသံမက်ဆေ့ချ်တစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ထိုမက်ဆေ့ချ်သည် ၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များကတည်းက ကိုလံဘီယာကို ဖမ်းဆုပ်ထားခဲ့သော ကြာရှည်ပဋိပက္ခတွင် တိုက်ခိုက်နေသည့် အဖွဲ့များစွာထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော အက်စ်တာဒို မေယာ စင်ထရယ် (Estado Mayor Central - EMC) အဖွဲ့၏ ကာရိုလိုင်းနား ရာမီရက်ဇ် တပ်ဦး (Carolina Ramirez Front) ထံမှ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုကန့်သတ်ချက်များသည် ကာကီတာ (Caqueta) ပြည်နယ်၏ အစိတ်အပိုင်းများကို ထိရောက်စွာ ဖြတ်တောက်ထားခဲ့သည်။ အမိန့်ကို မနာခံခြင်းသည် ရွေးချယ်စရာ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ "မလိုက်နာရင် သူတို့က ခြိမ်းခြောက်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုဆိုးတာတွေ လုပ်တယ်" ဟု ရင်ကွန်က အယ်လ်ဂျာဇီးယား (Al Jazeera) သို့ ပြောသည်။

သို့သော် ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာမြင့်ပြီဖြစ်သော ပဋိပက္ခကို အဆုံးသတ်ရန်မှာ ကိုလံဘီယာ၏ သက်တမ်းကုန်ဆုံးတော့မည့် သမ္မတ ဂူစတာဗို ပက်ထရို (Gustavo Petro) အစိုးရအတွက် ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ထိုအခြေအနေသည် မေလ ၃၁ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပမည့် နိုင်ငံ၏ သမ္မတရွေးကောက်ပွဲမတိုင်မီ ၎င်း၏ လက်ဝဲယိမ်းညွန့်ပေါင်းအဖွဲ့ကို အားနည်းစေနိုင်သည်။

"ဘယ်သူ့အတွက်မှ ငြိမ်းချမ်းမှု ဒါမှမဟုတ် တည်ငြိမ်မှု မရှိဘူး" ဟု ရင်ကွန်က ပြောသည်။ "နောက်ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မသိဘူး။ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘူး။"