AI Summary
၂၀၂၇ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် RTS Link စတင်လည်ပတ်တော့မည်ဖြစ်ပြီး Johor-Singapore အထူးစီးပွားရေးဇုန် (JS-SEZ) စတင်ခြင်းကြောင့် ဂျိုဟိုးဘာရူးတွင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဆိုင်ရာ ပြဿနာများ ပိုမိုကြီးထွားလာနိုင်ကြောင်း ကျွမ်းကျင်သူများက သတိပေးခဲ့သည်။ အဓိကအားဖြင့် ဂျိုဟိုးဘာရူးဘက်ခြမ်းတွင် ရထားလမ်းအခြေပြု ချိတ်ဆက်ပို့ဆောင်ရေးစနစ် (feeder system) မရှိခြင်းနှင့် နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် သွားလာမှုများ တိုးလာခြင်းတို့ကြောင့် ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုများ ပိုမိုဆိုးရွားလာမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ စင်ကာပူသို့ အလုပ်သွားအလုပ်ပြန်လုပ်ကိုင်ကြသည့် ဂျိုဟိုးပြည်နယ်သားများ အပါအဝင် ခရီးသွားများသည် မြို့လယ်ခေါင်ပြင်ပရှိ ၎င်းတို့၏ နေအိမ်များသို့ ချိတ်ဆက်သွားလာရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်ပြီး "နောက်ဆုံးအဆင့် ချိတ်ဆက်မှု" (last-mile connectivity) မရှိခြင်းသည် အဓိကစိန်ခေါ်မှုဖြစ်သည်။ ဘတ်စ်ကားများ တိုးချဲ့ပေးခြင်းနှင့် လူကူးတံတားများ ဆောက်လုပ်ပေးခြင်းတို့သည် ယာယီဖြေရှင်းချက်မျှသာဖြစ်ပြီး ဂျိုဟိုးဘာရူး၏ ပိတ်ဆို့နေသော လမ်းများပေါ်တွင် ဘတ်စ်ကားများက ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုကို ပိုမိုဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ဟု လေ့လာဆန်းစစ်သူ တန်က ထောက်ပြသည်။ ဂျိုဟိုးအာဏာပိုင်များက ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှု အများဆုံးနေရာ ၇၇ ခုကို ဖော်ထုတ်ထားသော်လည်း အဆိုပြုထားသော ဘတ်စ်ကားဝန်ဆောင်မှုများနှင့် ကားရပ်နားစီးနင်းစနစ်များသည် မြို့ပြဧရိယာတစ်ခုလုံးအတွက် နောက်ဆုံးအဆင့် ချိတ်ဆက်မှုကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခြင်းမရှိသေးပေ။ သို့သော် ဂျိုဟိုးတောင်ပိုင်းရှိ အမျိုးသားရထားလမ်းကွန်ရက်ကို ချဲ့ထွင်ရန် အစီအစဉ်များသည် ဒေသတွင်း ခရီးသွားအချို့ကို မြို့သို့မရောက်မီ လမ်းကြောင်းပြောင်းပေးနိုင်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုထားသည်။
ထင်ရှားသော ပြောကြားချက်များ
"အမြင့်ပိုင်းစနစ် (elevated system) နှင့်မတူဘဲ၊ ဘတ်စ်ကားများသည် ဂျေဘီ (JB) ၏ အလွန်အမင်းပိတ်ဆို့နေသော လမ်းများနှင့် ယာဉ်ကြောကျပ်တည်းသည့်နေရာများ (ဥပမာ- တေဘရူး (Tebrau) နှင့် စကူဒိုင်း (Skudai) စင်္ကြံလမ်းများကဲ့သို့) ကို မျှဝေအသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။"
"တစ်နာရီလျှင် ခရီးသည် ၁၀,၀၀၀ ကို ဖြန့်ကျက်ပို့ဆောင်ရန် လိုအပ်သော ဘတ်စ်ကားအရေအတွက် အများအပြားသည် ဘူကစ်ချာဂါ (Bukit Chagar) သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဗဟိုချက်ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ပင် ဒေသတွင်း ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်"
"ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော မြို့ပြဧရိယာအတွက် နောက်ဆုံးအဆင့် ချိတ်ဆက်မှုကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခြင်းမရှိ"
လာမည့် ပြည်နယ်ရွေးကောက်ပွဲများတွင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဆိုင်ရာ ပြဿနာများ အရေးပါလာနိုင်
RTS Link သည် ၂၀၂၇ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် စတင်လည်ပတ်တော့မည်ဖြစ်ရာ မြို့ပြစီမံကိန်းရေးဆွဲရေး လေ့လာဆန်းစစ်သူ တန် (Tan) က ဂျိုဟိုးဘာရူး (Johor Bahru) ဘက်ခြမ်းတွင် ရထားလမ်းအခြေပြု ချိတ်ဆက်ပို့ဆောင်ရေးစနစ် (rail-based feeder system) မရှိခြင်းသည် "သိသာထင်ရှားသော လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုဆိုင်ရာ အန္တရာယ်" ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မြို့တစ်ဝန်း ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုကို ပိုမိုဆိုးရွားစေနိုင်သည်ဟု သတိပေးခဲ့သည်။
ဂျိုဟိုး-စင်ကာပူ အထူးစီးပွားရေးဇုန် (Johor-Singapore Special Economic Zone - JS-SEZ) ကို စတင်ခြင်းကြောင့် အခြေအနေများ ပိုမိုတင်းမာလာရပြီး ယင်းဇုန်သည် နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် လူများ၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ရွေ့လျားသွားလာမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။
သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကျွမ်းကျင်သူများက ထပ်လောင်းပြောကြားသည်မှာ လုတ်ခ် (Loke) ၏ ခရီးသည်များကို အနီးအနားရှိ ကုန်တိုက်များ၊ ဟိုတယ်များနှင့် တိုက်ခန်းများသို့ ချိတ်ဆက်ပေးရန်အတွက် ဘတ်စ်ကားများနှင့် လူကူးတံတားများ ပိုမိုတိုးချဲ့ပေးမည်ဟူသော ကတိသည် ယာယီဖြေရှင်းချက်မျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းခရီးသွားများစွာသည် စင်ကာပူသို့ အလုပ်သွားအလုပ်ပြန် လုပ်ကိုင်ကြသည့် ဂျိုဟိုးပြည်နယ်သားများ (Johoreans) ဖြစ်ကြပြီး မြို့လယ်ခေါင်ပြင်ပရှိ ၎င်းတို့၏ နေအိမ်များသို့ ချိတ်ဆက်သွားလာနိုင်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တန် (Tan) က CNA သို့ ပြောကြားခဲ့သည်မှာ- "အမြင့်ပိုင်းစနစ် (elevated system) နှင့်မတူဘဲ၊ ဘတ်စ်ကားများသည် ဂျေဘီ (JB) ၏ အလွန်အမင်းပိတ်ဆို့နေသော လမ်းများနှင့် ယာဉ်ကြောကျပ်တည်းသည့်နေရာများ (ဥပမာ- တေဘရူး (Tebrau) နှင့် စကူဒိုင်း (Skudai) စင်္ကြံလမ်းများကဲ့သို့) ကို မျှဝေအသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။
"သီးသန့်ဘတ်စ်ကားလမ်းများ ရှိနေသည့်တိုင်အောင်၊ ဂျေဘီ (JB) တွင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှုသည် အလွန်ခက်ခဲသည်ဟု နာမည်ကြီးသည်။ တစ်နာရီလျှင် ခရီးသည် ၁၀,၀၀၀ ကို ဖြန့်ကျက်ပို့ဆောင်ရန် လိုအပ်သော ဘတ်စ်ကားအရေအတွက် အများအပြားသည် ဘူကစ်ချာဂါ (Bukit Chagar) သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဗဟိုချက်ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ပင် ဒေသတွင်း ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်" ဟု ၎င်းက ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည်။
သို့သော် တန် (Tan) က ဂျိုဟိုးပြည်နယ်တောင်ပိုင်းရှိ အမျိုးသားရထားလမ်းကွန်ရက်ကို ကလူးအန်း (Kluang) ကဲ့သို့သော မြို့များသို့ ချိတ်ဆက်မှုများ အပါအဝင် ချဲ့ထွင်ရန် အစီအစဉ်များသည် ဒေသတွင်း ခရီးသွားအချို့ကို မြို့သို့မရောက်မီ လမ်းကြောင်းပြောင်းပေးနိုင်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။
ယခင်က အစ္စကန်ဒါ ဒေသဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအာဏာပိုင်အဖွဲ့ (Iskandar Regional Development Authority) တွင် အကြီးတန်းအရာရှိအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသူ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လေ့လာဆန်းစစ်သူ နာဆာ အစ္စမေးလ် (Nasser Ismail) က ပိုမိုကြီးမားသော စိန်ခေါ်မှုမှာ နောက်ဆုံးအဆင့် ချိတ်ဆက်မှု (last-mile connectivity) ပင်ဖြစ်သည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
ကျယ်ပြန့်သော ချိတ်ဆက်ပို့ဆောင်ရေးကွန်ရက် မရှိပါက ခရီးသွားများသည် ၎င်းက "ပင်မလမ်းကြောင်းပြဿနာ" (trunk-line problem) ဟု ဖော်ပြခဲ့သည့် အခြေအနေကို ဆက်လက်ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပင်မရထားလမ်းချိတ်ဆက်မှု ရှိနေသော်လည်း ပါဆီဂူဒန်း (Pasir Gudang)၊ စကူဒိုင်း (Skudai) နှင့် တေဘရူး (Tebrau) ကဲ့သို့သော လူနေရပ်ကွက်များသို့ ဆက်လက်ချိတ်ဆက်မှုများ မလုံလောက်သေးသည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။
ဂျိုဟိုးအာဏာပိုင်များက ဂျိုဟိုးဘာရူး (Johor Bahru)၊ ပါဆီဂူဒန်း (Pasir Gudang)၊ အစ္စကန်ဒါပူတေရီ (Iskandar Puteri) နှင့် ကူလိုင်း (Kulai) တို့တွင် ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှု အများဆုံးနေရာ ၇၇ ခုကို ဖော်ထုတ်ထားကြောင်း ၎င်းက ထပ်မံပြောကြားခဲ့သည်။
အစိုးရက ကော့စ်ဝေး (Causeway) အနီးတွင် ချိတ်ဆက်ပို့ဆောင်ရေး ဘတ်စ်ကားဝန်ဆောင်မှုများနှင့် ကားရပ်နားစီးနင်းစနစ် (park-and-ride) အဆောက်အအုံများကို အဆိုပြုထားသော်လည်း နာဆာ (Nasser) က ယင်းအစီအမံများသည် "ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော မြို့ပြဧရိယာအတွက် နောက်ဆုံးအဆင့် ချိတ်ဆက်မှုကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခြင်းမရှိ" ဟု ထောက်ပြခဲ့သည်။