ရော်နယ်ဒိုနှင့် အခြားအသက်အရွယ်ရလာသော ကြယ်ပွင့်များ ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် သမိုင်းမှတ်တိုင်စိုက်ထူရန် ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်ကြိုးပမ်း

အသက် ၃၅ နှစ်အရွယ်တွင် ၂၀၂၂ ခုနှစ် ကာတာကမ္ဘာ့ဖလား၌ ပါဝင်ကစားခဲ့ပြီးနောက် အမေရိကန်လက်ရွေးစင်အသင်း၏ နောက်ခံလူ တင်ရီးမ် (Tim Ream) သည် နောက်ထပ်ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲတစ်ခုတွင် ပါဝင်ကစားနိုင်ရန်မှာ “အလွန်ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းသည်” ဟု ယူဆခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဘောလုံးလောကတွင် တတ်နိုင်သမျှ ကြာရှည်စွာ ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်ရန် ကြိုးစားသွားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

“ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဒါဟာ နယ်ပယ်တွေကို ကျော်လွန်ဖို့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွန်းအားပေးဖို့၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ကျွန်တော် ဘယ်လောက်အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသလဲဆိုတဲ့ အတိုင်းအတာတွေကို စမ်းသပ်ဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်” ဟု ၎င်းက အယ်လ်ဂျာဇီးယားသို့ ပြောကြားခဲ့သည်။

ပြီးခဲ့သည့်သီတင်းပတ်က ရီးမ်သည် မြောက်အမေရိကတွင် ကျင်းပမည့် လာမည့်ဘောလုံးပြိုင်ပွဲအတွက် အမေရိကန်အသင်း၏ အသင်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး အသက် ၃၈ နှစ်အရွယ်ဖြင့် အမေရိကန်ကမ္ဘာ့ဖလားအသင်းသမိုင်းတွင် အသက်အကြီးဆုံး ကွင်းလယ်/နောက်တန်း ကစားသမား ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“အိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပတဲ့ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲမှာ အသင်းခေါင်းဆောင်လက်ပတ်ကို ဝတ်ဆင်ခွင့်ရတာဟာ ဂုဏ်ယူစရာကောင်းပြီး မယုံနိုင်စရာပါပဲ” ဟု သူက ဆိုသည်။

ပရီးမီးယားလိဂ်တွင် ဘိုလ်တန်ဝမ်ဒါးရား (Bolton Wanderers) နှင့် ဖူလ်ဟမ် (Fulham) အသင်းတို့အတွက် ကစားခဲ့ပြီး လက်ရှိတွင် မေဂျာလိဂ်ဆော့ကာ (MLS) အသင်းဖြစ်သည့် ရှာလော့တ်အက်ဖ်စီ (Charlotte FC) တွင် ကစားနေသော ရီးမ်သည် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ပါဝင်မည့် အသက် ၃၀ ကျော်နှင့် ၄၀ ဝန်းကျင် ကစားသမားများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ပေါ်တူဂီကြယ်ပွင့် ခရစ္စတီယာနို ရော်နယ်ဒို (၄၁ နှစ်)၊ အသက် ၄၀ အရွယ် လူကာ မိုဒရစ်နှင့် အီဒင် ဂျက်ကို၊ အသက် ၃၉ နှစ်အရွယ် ယူတို နာဂါတိုမိုနှင့် ယခုလကုန်တွင် အသက် ၃၉ နှစ်ပြည့်မည့် အာဂျင်တီးနားဂန္ထဝင် လီယွန်နယ် မက်ဆီတို့လည်း ပါဝင်သည်။

အားကစားသိပ္ပံပညာ၏ တိုးတက်မှုများသည် ကစားသမားသက်တမ်းကို ရှည်ကြာစေရာတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည်။ “ပြန်လည်နာလန်ထူခြင်း” ဆိုသည်မှာ ပွဲအပြီးတွင် ဘီယာအနည်းငယ်သောက်ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် ခေတ်ကာလများမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ကစားသမားအများစုသည် ယခုအခါ လင်ဖ်ရေစီးကြောင်းဆိုင်ရာ ကုသမှုမှသည် အအေးခန်းကုထုံး (cryotherapy) အထိ နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုလာကြသည်။

နှလုံးခုန်နှုန်း ပြောင်းလဲမှုမှသည် ကြွက်သားအတွင်း အောက်ဆီဂျင်ပမာဏ၊ ဟော်မုန်းအပြောင်းအလဲနှင့် ရောင်ရမ်းမှုများအထိ ဇီဝအမှတ်အသားများကို တိုင်းတာသည့် အချက်အလက်အမြောက်အမြားကို ဝတ်ဆင်နိုင်သော နည်းပညာများ (wearable technology) မှတစ်ဆင့် ရရှိနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျွမ်းကျင်သူများကမူ အားကစားသိပ္ပံပညာသည် ဘောလုံးလောကတွင် ကစားသမားသက်တမ်း ရှည်ကြာစေရန် လိုအပ်သည့် ယဉ်ကျေးမှု၊ ဆက်ဆံရေး၊ သင်ယူလိုစိတ်၊ ကံကြမ္မာ၊ အရင်းအမြစ်များနှင့် ဆယ်စုနှစ်ငါးခုတိုင်အောင် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လိုသည့် စိတ်ဓာတ်စသည့် ရှုပ်ထွေးသော အချက်များစွာထဲမှ တစ်ခုသာဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

“ဒါဟာ သိပ္ပံပညာ၊ စက်ပစ္စည်းတွေ ဒါမှမဟုတ် AI သက်သက်တင် မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ဇာဂရက်တက္ကသိုလ်မှ ကာယဗေဒပါမောက္ခ ဗလက်ကို ဗူဆက်တစ် (Vlatko Vucetic) က အယ်လ်ဂျာဇီးယားသို့ ပြောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ခရိုအေးရှားနှင့် ရီးရဲလ်မက်ဒရစ် ကြယ်ပွင့်ကွင်းလယ်လူ မိုဒရစ်၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းပြအဖြစ် ၁၀ နှစ်ကျော် လုပ်ကိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

“ဒီမေးခွန်းရဲ့ အဖြေက လူတွေအပေါ်မှာပဲ အမြဲမူတည်နေပါတယ်”

ဘောလုံးသမားများသည် အသက် ၃၀ မတိုင်မီတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလေ့ရှိပြီး သုတေသနများအရ အသက် ၃၀ ကျော်လာသည်နှင့်အမျှ အရှိန်၊ ခွန်အားနှင့် ပေါက်ကွဲအားတို့ ကျဆင်းလာတတ်ကြောင်း၊ သို့သော် ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားမှာမူ ပိုမိုနှေးကွေးစွာသာ ကျဆင်းကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ကစားသမားများ အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ပြန်လည်နာလန်ထူရန် အချိန်ပိုယူရပြီး ဒဏ်ရာရနိုင်ခြေလည်း ပိုများလာသည်။ ထို့ပြင် ဘောလုံးအားကစားသည် လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားစိုက်ထုတ်မှု ပိုမိုလိုအပ်လာသလို ထိပ်တန်းအဆင့် ပွဲစဉ်အရေအတွက်မှာလည်း သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့သည်။

ဂိုးသမားများသည် အသက်အရှည်ဆုံး ကစားလေ့ရှိကြသည်။ ကမ္ဘာ့ဖလားသမိုင်းတွင် အသက်အကြီးဆုံး ကစားသမားမှာ အီဂျစ်ဂိုးသမား အက်ဆမ် အယ်လ် ဟာဒါရီ (Essam El Hadary) ဖြစ်ပြီး ၂၀၁၈ ရုရှားကမ္ဘာ့ဖလားတွင် အသက် ၄၅ နှစ်အရွယ်ဖြင့် ပါဝင်ကစားခဲ့သည်။

Transfermarkt.com ၏ အချက်အလက်များအရ ယခုနှစ် ပရီးမီးယားလိဂ်တွင် ကစားသမား ၅၀၀ ကျော်အနက် အသက် ၃၅ နှစ်နှင့်အထက် ကစားသမား ၁၅ ဦးသာ ပါဝင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဘောလုံးသမားများ၏ ပျမ်းမျှအသက်အရွယ်မှာ မြင့်တက်လာနေကြောင်း အထောက်အထားများရှိပြီး လာမည့်ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် အသက် ၃၀ ကျော်နှင့် ၄၀ ဝန်းကျင် ကစားသမားအရေအတွက်မှာ ထူးခြားစွာ များပြားနေသည်။ ဤပြိုင်ပွဲမတိုင်မီက ကင်မရွန်းနိုင်ငံသား ရော်ဂျာ မီလာ (Roger Milla) သည် ၁၉၉၄ အမေရိကန်ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် အသက် ၄၂ နှစ်အရွယ်ဖြင့် ဂိုးသွင်းယူနိုင်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့ဖလားတွင် ပါဝင်ကစားသည့် တစ်ဦးတည်းသော အသက် ၄၀ ကျော် ကွင်းလယ်/နောက်တန်း ကစားသမား ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဘင် ရိုဇင်ဘလတ် (Ben Rosenblatt) သည် အင်္ဂလန်အမျိုးသားအသင်း၏ ထိပ်တန်းစွမ်းဆောင်ရည်နည်းပြအဖြစ် ခုနစ်နှစ်ကြာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အဖွဲ့အစည်းများကို လေ့ကျင့်ပေးကာ အကြံပေးသည့် 292 Performance အားကစားအတိုင်ပင်ခံလုပ်ငန်းကို တည်ထောင်သူဖြစ်သည်။

သူက အားကစားသိပ္ပံနှင့် အချက်အလက်စုဆောင်းမှု တိုးတက်လာခြင်းအပြင် အားကစားအတွင်းနှင့် အပြင်ဘက်တွင် ကျန်းမာရေးနှင့် သုခချမ်းသာဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမှုကို ပိုမိုအာရုံစိုက်လာခြင်းက ဘောလုံးသမားများ၏ ကစားသမားသက်တမ်းကို ရှည်ကြာစေရန် ကူညီပေးခဲ့ကြောင်း အယ်လ်ဂျာဇီးယားသို့ ပြောကြားခဲ့သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ လေ့ကျင့်ရေးသိပ္ပံနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နားလည်မှု၊ အထူးသဖြင့် အားကစားသမားတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်စေဖို့နဲ့ ဒဏ်ရာရနိုင်ခြေကို လျှော့ချဖို့အတွက် စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို ဘယ်လိုစီစဉ်ရမလဲဆိုတဲ့အချက်ကို ပိုပြီး အသေးစိတ် အာရုံစိုက်လာကြပါတယ်။ ဒါဟာ ကစားသမားတွေအတွက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်ဖို့ အဓိကအချက်တစ်ခုပါပဲ” ဟု သူက ဆိုသည်။

ရိုဇင်ဘလတ်က ကစားသမားသက်တမ်း ရှည်ကြာခြင်းသည် “အားကစားလောကအတွင်း ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ကိရိယာများ၊ အရင်းအမြစ်များ၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အပြုအမူဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲအားလုံး ပေါင်းစပ်မှု” ပေါ်တွင် မူတည်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း လေ့ကျင့်ခန်း၊ ပြန်လည်နာလန်ထူခြင်း၊ အိပ်စက်ခြင်း၊ လူနေမှုပုံစံ၊ အာဟာရနှင့် ရေဓာတ်ဖြည့်တင်းခြင်းစသည့် အခြေခံအချက်များမှာ အရေးကြီးဆဲဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

“ဒါဟာ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းလောက်မှာ ပျင်းစရာကောင်းပြီး အခြေခံကျတဲ့ အရာတွေကို လုပ်ဆောင်ခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်” ဟု သူက ဆိုသည်။

ဗူဆက်တစ်သည် ကြွက်သားများ၏ ပျော့ပြောင်းမှုကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာပြီး လျင်မြန်စေသည့် Elastic resistance bands (ဆန့်နိုင်သော ကြိုးများ) ကို အသုံးပြုရန် တိုက်တွန်းသူဖြစ်ပြီး၊ အရှိန်မြှင့်ပြေးခြင်း၊ ခုန်ခြင်းနှင့် ရုတ်တရက် ဦးတည်ရာပြောင်းခြင်းကဲ့သို့သော ပေါက်ကွဲအားလိုအပ်သည့် လှုပ်ရှားမှုများအတွက် အသင့်ဖြစ်နေစေရန်နှင့် ဒဏ်ရာမရစေရန် တစ်နေ့တာလုံးတွင် လေ့ကျင့်ခန်းအနည်းငယ်စီ ပြုလုပ်ရန် အကြံပြုသည်။

သို့သော် သူက အားကစားသမားများသည် “စံနှုန်း” ရှစ်ခုတွင် ထူးချွန်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကျန်းမာသော လူနေမှုပုံစံ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံစံနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ၊ မော်တာကျွမ်းကျင်မှု၊ လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ ဗဟုသုတ (လှုပ်ရှားမှုကို သင်ယူနိုင်စွမ်း)၊ စွမ်းအင်ပမာဏ (အထူးသဖြင့် အေရိုးဗစ်နှင့် အန်အေရိုးဗစ် ကြံ့ခိုင်မှု)၊ စိတ်ဓာတ်၊ ဉာဏ်ရည်နှင့် လူမှုစီးပွားရေးအဆင့်အတန်းတို့ ဖြစ်သည်။

ဗူဆက်တစ်က ကစားသမားသက်တမ်း ရှည်ကြာစေရန်အတွက် ဘောလုံးအပေါ်ထားရှိသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ချစ်မြတ်နိုးမှုကို ထိန်းသိမ်းထားရန်မှာ အရေးကြီးကြောင်း၊ အသက်ကြီးသော ကစားသမားများသည် အကျိုးအမြတ်နည်းပါးလာသည့်တိုင် ပိုမိုကြိုးစားလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ မိသားစုရှိခြင်း၊ လစာနှင့် အခွင့်အလမ်းများ လျော့နည်းလာခြင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်က အိုမင်းလာခြင်းတို့ကြောင့် ကစားသမားအများစုသည် ဘောလုံးလောကတွင် ဆက်လက်ရပ်တည်ရန်မှာ အလွန်ပင်ပန်းသည်ဟု ခံစားရလေ့ရှိသည်။

“ဒါဟာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပါ၊ အသက် ၃၀-၃၅ ကျော်သွားတဲ့ အားကစားသမား အများစုဟာ ဒီလိုမျိုး ဆက်လုပ်ဖို့ မလွယ်ကူပါဘူး” ဟု သူက ဆိုသည်။

ဗူဆက်တစ်က အသက်ကြီးလာသည့်တိုင် ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ဆက်လက်ကစားလိုသည့် စိတ်ဓာတ်သည် ငွေကြေး သို့မဟုတ် အခြားပြင်ပအကြောင်းရင်းများထက် ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒကြောင့်သာ ဖြစ်လေ့ရှိကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ မိုဒရစ်အတွက်မူ ၎င်းသည် “မိမိကိုယ်ကိုယ် အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်” လုပ်ဆောင်လိုသည့် ဆန္ဒနှင့် ဘောလုံးအပေါ် ထာဝရချစ်မြတ်နိုးမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

“သူဟာ ခရိုအေးရှားမှာ ပြောလေ့ရှိသလိုပဲ သဲသောင်ပြင်မှာ ကစားနေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လို ကစားရတာကို နှစ်သက်ပါတယ်” ဟု သူက ဆိုသည်။

၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်လက်ရွေးစင်အသင်းအတွက် ပထမဆုံး ပွဲဦးထွက်ခဲ့သည့် ရီးမ်က အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ပြန်လည်နာလန်ထူရန် ပိုမိုခက်ခဲလာကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပြီး မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း Pilates လေ့ကျင့်ခန်း၊ အနီရောင်အလင်းကုထုံး (red-light therapy) နှင့် အိပ်စက်ခြင်းကို ဦးစားပေးခြင်းတို့က သူ့ကို ကူညီပေးခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။

အသက် ၃၈ နှစ်တွင် ဆက်လက်ကစားရခြင်း၏ အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းမှာ မိသားစုနှင့် ဝေးကွာနေရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူက ဆိုသည်။ သို့သော် သူသည် ၎င်း၏ ကလေးသုံးယောက်အတွက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဆက်လက်ကစားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း မှတ်ချက်ပြုသည်။

“[ကျွန်တော်] သူတို့အတွက် ပန်းတိုင်တစ်ခုထားရှိဖို့၊ အကောင်အထည်ဖော်ဖို့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွန်းအားပေးဖို့၊ ခိုင်မာတဲ့စိတ်ဓာတ်၊ ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုတို့ကို ပြသတဲ့ စံနမူနာတစ်ခု ဖြစ်စေချင်ပါတယ်” ဟု သူက ဆိုသည်။

ပရီးမီးယားလိဂ်ကလပ် ဘရန့်ဖို့ဒ် (Brentford FC) မှ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးနှင့် ကြံ့ခိုင်ရေးနည်းပြ ပက်ဒီ ဟော့ဘ်ဘင် (Paddy Hogben) သည် မကြာသေးမီက ပရော်ဖက်ရှင်နယ်အားကစားတွင် ကစားသမားသက်တမ်း ရှည်ကြာခြင်းဆိုင်ရာ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ စာတမ်းတစ်စောင်ကို ပူးတွဲရေးသားခဲ့ပြီး၊ အားပေးကူညီသည့် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ခေါင်းဆောင်မှု အရည်အသွေးများကဲ့သို့သော “စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ” ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းများ၏ အရေးပါပုံကို မီးမောင်းထိုးပြခဲ့သည်။

“ကစားသမားအများစုက လူနေမှုပုံစံနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရာတွေကို အလေးမထားဘဲ အခွင့်အလမ်းတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေကို ပိုပြီး အလေးပေးပြောဆိုကြတာကို ကျွန်တော် အံ့အားသင့်မိပါတယ်” ဟု သူက အယ်လ်ဂျာဇီးယားသို့ ပြောကြားခဲ့သည်။

ဟော့ဘ်ဘင်က ကလပ်အသင်းအများစုသည် ကစားသမားများ၏ သက်တမ်းကို ရှည်ကြာစေလိုသော်လည်း စီးပွားရေးဖိအားများက သက်တမ်းကို ထိခိုက်စေနိုင်ကြောင်း၊ အသက် ၂၀ အရွယ် ကစားသမားတစ်ဦး၏ ပြန်လည်ရောင်းချနိုင်သည့် တန်ဖိုးသည် အသက် ၁၀ နှစ်ပိုကြီးသူထက် များစွာပိုမိုမြင့်မားမည်ဖြစ်သောကြောင့် အောင်မြင်သော ဝါရင့်ကစားသမားများသည် ကလပ်အသင်းအတွက် ယဉ်ကျေးမှု သို့မဟုတ် လူမှုရေးဆိုင်ရာ တန်ဖိုးများကိုသာ ပိုမိုဖြည့်ဆည်းပေးလေ့ရှိကြောင်း ဆိုသည်။

“အကယ်၍ သင့်မှာ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရည်မြင့်မားပြီး ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်စွမ်းကောင်းတဲ့၊ ကွင်းထဲမှာ ဦးဆောင်နိုင်တဲ့ ဝါရင့်ကစားသမားတွေ ရှိနေမယ်ဆိုရင်၊ သူတို့ထက် ပိုကောင်းတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပြနိုင်မယ့် လူငယ်ကစားသမားတွေ ရှိနေရင်တောင် သူတို့ကို ကစားခွင့်ပေးဖို့ နည်းလမ်းရှာတွေ့မှာပါ” ဟု သူက ဆိုသည်။

ဟော့ဘ်ဘင်က ဤအချက်သည် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအစောပိုင်းကတည်းက သင်ယူလိုစိတ်ရှိရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုနှင့် နှိမ့်ချမှုတို့ကို မျှတအောင် ထိန်းညှိနိုင်စွမ်းရှိရန် လိုအပ်ကြောင်း မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။

“သင်ဟာ အကောင်းဆုံးလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်ပေမဲ့ အဲဒီယုံကြည်မှုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုက သင့်ရဲ့ တိုးတက်လိုစိတ်၊ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းနဲ့ ပိုမိုကောင်းမွန်လာအောင် ကြိုးစားမှုတွေကြောင့် ဖြစ်တယ်ဆိုရင် ဒါဟာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းတစ်ခုလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်”

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာသည့်တိုင် ဆက်လက်ကစားနေသော ဝါရင့်ကစားသမားများသည် ၎င်းတို့၏ နှေးကွေးလာသော ခြေထောက်များကို အစားထိုးရန်အတွက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အမြင်အာရုံကဲ့သို့သော အရည်အချင်းများကို အသုံးပြု၍ ၎င်းတို့၏ ကစားဟန်ကို ပြောင်းလဲလေ့ရှိကြသည်။

“ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး တိုးတက်မှုကတော့ အရာရာကို ဖြစ်ပေါ်လာနေတဲ့အချိန်မှာ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းရှိတာနဲ့ နည်းပြအမျိုးမျိုးရဲ့ လိုအပ်ချက်အတိုင်း နားလည်ပြီး လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲနိုင်တာပဲလို့ ထင်ပါတယ်” ဟု ရီးမ်က ဆိုသည်။

“ဒီအားကစားမှာ လူအချင်းချင်း ဆက်ဆံရေးဘက်ကို နားလည်ဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါဟာ အားလုံးက ဆက်သွယ်မှုတွေ၊ ဆက်ဆံရေးတွေနဲ့ ကွင်းထဲမှာရော ကွင်းပြင်ပမှာပါ အပြန်အလှန် နားလည်မှုတွေအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေလို့ပါပဲ”

နည်းဗျူဟာနှင့် နေရာယူခြင်းတို့သည်လည်း ဝါရင့်ကစားသမားများအတွက် အရေးကြီးသည်။ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်သော ရော်နယ်ဒိုအနေဖြင့် ယခုအခါတွင် တောင်ပံများတွင် အလုပ်လုပ်ပေးရန် တောင်းဆိုခံရပါက သဘောကျမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

“[ဝါရင့်ကစားသမားတွေ] ဟာ သူတို့မှာ သြဇာသက်ရောက်မှုရှိတဲ့ ကလပ်အသင်းမှာ ရှိနေကြတာဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ကူညီပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ လေ့ကျင့်နိုင်သလို၊ သူတို့အတွက် သင့်တော်တဲ့ အခန်းကဏ္ဍမှာ ပါဝင်နိုင်ဖို့ နည်းပြနဲ့ နည်းဗျူဟာပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးနိုင်ကြပါတယ်” ဟု ဟော့ဘ်ဘင်က ဆိုသည်။

အနာဂတ်ကို ကြည့်လျှင် ရိုဇင်ဘလတ်က ရရှိနိုင်သော အချက်အလက်အမြောက်အမြားကို ပေါင်းစပ်၍ ကစားသမားတစ်ဦး၏ အလုံးစုံသော ပုံရိပ်ကို ဖန်တီးခြင်းသည် ကစားသမားသက်တမ်းအတွက် “အသွင်ပြောင်းလဲမှု” ဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

“ဒါဟာ အားကစားလောကရဲ့ အဓိကပန်းတိုင်တစ်ခုပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သင်ဟာ နည်းပြ ဒါမှမဟုတ် ပိုင်ရှင်ကို ပွဲစဉ်အလိုက် ဒါမှမဟုတ် ရာသီတစ်ခုလုံးအတွက် ကစားသမားတစ်ဦး ဘာတွေလုပ်ဆောင်နိုင်သလဲဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြနိုင်ပြီး သူတို့ ဘာတွေ ထပ်မံတိုးတက်ဖို့ လိုအပ်သလဲဆိုတာကိုလည်း သိရှိနိုင်မှာဖြစ်လို့ပါပဲ” ဟု သူက ဆိုသည်။

ကစားသမားသက်တမ်း ရှည်ကြာစေခြင်းဆိုသည်မှာ အစောပိုင်းကာလကတည်းက လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များ၊ စည်းကမ်းများနှင့် ထိရောက်သည့်အရာများကို တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော်သိတဲ့ ကစားသမားတော်တော်များများဟာ သူတို့ရဲ့ ကစားသမားသက်တမ်း ကုန်ဆုံးခါနီးမှ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားကြပေမဲ့ အစောပိုင်းကတည်းက မလုပ်ခဲ့ကြတဲ့အတွက် အောင်မြင်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ကြပါဘူး” ဟု ရီးမ်က ဆိုသည်။

“ဒီအရာတွေကို စောစောစီးစီး ရှာဖွေပြီး ကျင့်သုံးလိုက်ပါ။ ဒါဟာ သင့်ရဲ့ ရေရှည်အတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်။”