Switzerland votes on right-wing bid to cap country’s population

ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံသည် နိုင်ငံ၏လူဦးရေကို သန်း ၁၀ သန်းအထိသာ ကန့်သတ်ရန်အတွက် အဓိကလက်ယာယိမ်းပါတီတစ်ခု၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဆန္ဒမဲပေးပွဲတစ်ရပ်ကို ကျင်းပလျက်ရှိပြီး ယင်းလုပ်ဆောင်ချက်သည် ဥရောပသမဂ္ဂ (EU) နှင့် ဆက်ဆံရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် အခြေအနေရှိနေသည်။

ဆွစ်ဇာလန်ပြည်သူ့ပါတီ (SVP) သည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ရွှေ့ပြောင်းအခြေချသူများကို ဆန့်ကျင်သည့်စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်လာစေရန် လှုံ့ဆော်ပြီးနောက် ယခုအဆိုပြုချက်ကို တင်သွင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တနင်္ဂနွေနေ့တွင် နောက်ဆုံးမဲပေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ရွှေ့ပြောင်းအခြေချမှု၊ ပြည်သူ့ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းများနှင့် အိမ်ရာကဏ္ဍတို့အပေါ် ဖိအားများသက်ရောက်နေသည့် စိုးရိမ်မှုများကြောင့် SVP က တင်သွင်းသည့် ဤဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ချက်တွင် ၂၀၅၀ ပြည့်နှစ်အရောက်၌ လူဦးရေ သန်း ၁၀ သန်းထက် မကျော်လွန်စေရဟု ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ တရားဝင်ခန့်မှန်းချက်များအရ ၂၀၄၀ ပြည့်နှစ်များအစောပိုင်းတွင် လူဦးရေသည် ယင်းပမာဏသို့ ရောက်ရှိနိုင်ကြောင်း သိရသည်။

မဲရလဒ်များကို မွန်းတည့်ချိန် (ဂရင်းနစ်စံတော်ချိန် ၁၀:၀၀ နာရီ) ဝန်းကျင်တွင် စတင်သိရှိရမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။

gfs.bern အေဂျင်စီ၏ မကြာသေးမီက ကောက်ယူခဲ့သော စစ်တမ်းများအရ မဲရလဒ်မှာ အကြိတ်အနယ်ရှိနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

၂၀၅၀ ပြည့်နှစ်မတိုင်မီ လူဦးရေ ၉.၅ သန်းသို့ ရောက်ရှိလာပါက အစိုးရအနေဖြင့် ခိုလှုံခွင့်၊ မိသားစုပြန်လည်ပေါင်းစည်းခွင့်နှင့် နေထိုင်ခွင့်ပါမစ်များကို ကန့်သတ်ရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဆွစ်ဇာလန်နှင့် EU အကြားရှိ လူပုဂ္ဂိုလ်များ လွတ်လပ်စွာသွားလာခွင့်ဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်ကို ဖျက်သိမ်းရဖွယ်ရှိသည်။

SVP ကမူ ဤ “ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲရေး အစပျိုးမှု” သည် ဆွစ်ဇာလန်၏ အခြေခံအဆောက်အအုံများ၊ အိမ်ရာများ၊ လူမှုရေးအစီအစဉ်များ၊ သဘာဝအရင်းအမြစ်များနှင့် လူနေမှုပုံစံတို့သည် လူဦးရေတိုးပွားမှုကြောင့် ဖိအားများသက်ရောက်နေသည့်အတွက် လိုအပ်ကြောင်း ပြောကြားသည်။

ဖက်ဒရယ်အစိုးရနှင့် လွှတ်တော်တို့ကမူ ဤအယူအဆကို ကန့်ကွက်ထားသည်။

လူဦးရေကန့်သတ်ချက်ကို ဝေဖန်သူများကမူ ပြီးခဲ့သည့်မျိုးဆက်အတွင်း ရွှေ့ပြောင်းအခြေချမှုများ မြင့်တက်လာခြင်းသည် ကျန်းမာရေး၊ ဘဏ္ဍာရေး၊ ဆေးဝါးနှင့် နည်းပညာကဲ့သို့သော ကဏ္ဍများအတွက် နိုင်ငံခြားသား လုပ်သားများနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့ကြောင်း ထောက်ပြသည်။ အချို့သူများကလည်း ဤအဆိုပြုချက်ကို အတည်ပြုပါက ဘရပ်ဆဲလ် (EU) နှင့် အရေးပါသော ဆက်ဆံရေးကို အားနည်းသွားစေမည်ဟု စိုးရိမ်နေကြသည်။ EU သည် ဆွစ်ဇာလန်၏ အဓိကကုန်သွယ်ဖက်ဖြစ်သည်။

SVP မှ ပုဂ္ဂိုလ်အချို့ပင်လျှင် ဤအဆိုပြုချက်သည် လွတ်လပ်စွာသွားလာခွင့်ကို ရပ်တန့်ရန်မဟုတ်ဘဲ သတိပေးချက်တစ်ခုအဖြစ်သာ ရည်ရွယ်ကြောင်း ပြောကြားသည်။

“ကျွန်တော်က လွတ်လပ်စွာသွားလာခွင့်ကို အဆုံးသတ်စေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု SVP နိုင်ငံရေးသမားနှင့် ဇူး (Zug) ကန်တန်၏ ဘဏ္ဍာရေးဒါရိုက်တာ Heinz Taennler က ပြောသည်။

“နောက်ထပ် လူဦးရေတစ်သန်းလောက် ဆွစ်ဇာလန်ကို ထပ်မံဝင်ရောက်လာနိုင်ပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစိုးရအနေနဲ့ အရေးယူဆောင်ရွက်မှုတွေ လုပ်ဖို့တော့ လိုအပ်ပါတယ်” ဟု ၎င်းက ဆိုသည်။

ဆွစ်ဇာလန်၏ ဒီမိုကရေစီစနစ်အရ မဲဆန္ဒရှင်များသည် တစ်နှစ်လျှင် လေးကြိမ်ခန့် ကျင်းပလေ့ရှိသည့် ပြည်လုံးကျွတ်ဆန္ဒခံယူပွဲများမှတစ်ဆင့် မူဝါဒချမှတ်ရာတွင် တိုက်ရိုက်ပါဝင်ခွင့်ရှိသည်။

စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအဖွဲ့ (OECD) ၏ အစီရင်ခံစာအရ ၂၀၂၄ ခုနှစ်အထိ ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံတွင် နိုင်ငံခြားဖွားလူဦးရေ ၃၂ ရာခိုင်နှုန်းရှိပြီး အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံ ၃၈ နိုင်ငံအနက် လူဇင်ဘတ်နှင့် သြစတြေးလျပြီးလျှင် တတိယနေရာတွင် ရှိနေသည်။

နိုင်ငံတကာ ရွှေ့ပြောင်းအခြေချမှုသည် ဥရောပတွင် ကြာရှည်စွာကတည်းက အထိခိုက်မခံသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံများသည် လူဦးရေအိုမင်းမှုနှင့် နိုင်ငံခြားသားဆန့်ကျင်ရေးစိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်လာမှုကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။ အခြားဥရောပနိုင်ငံများတွင် ယင်းစိတ်ဓာတ်သည် ကမ္ဘာ့တောင်ဘက်ခြမ်းမှ ရွှေ့ပြောင်းလာသူများအပေါ် အဓိကထားနေသော်လည်း ဆွစ်ဇာလန်ရှိ နိုင်ငံခြားသားအများစုမှာ ဥရောပတိုက်သားများ ဖြစ်ကြသည်။

၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် ဆွစ်ဇာလန်နှင့် EU တို့သည် နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် နေထိုင်အလုပ်လုပ်ကိုင်သူများအတွက် ကန့်သတ်ချက်များကို လျှော့ချပေးခဲ့ပြီးနောက် ဆွစ်ဇာလန်လူဦးရေသည် ၂၃ ရာခိုင်နှုန်း တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ယမန်နှစ်ကုန်တွင် ၉.၁ သန်းအထိ ရှိလာခဲ့သည်။ အစိုးရ၏ အချက်အလက်များအရ စီးပွားရေးထုတ်လုပ်မှုမှာလည်း ထိုကာလအတွင်း ၂၄ ရာခိုင်နှုန်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဆွစ်ဇာလန်မဲဆန္ဒရှင်များသည် ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ၅၀ အတွင်း ရွှေ့ပြောင်းအခြေချမှုဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို အကြိမ်ကြိမ် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သည်။ ၂၀၁၄ ခုနှစ်က “အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရွှေ့ပြောင်းအခြေချမှုကို ဆန့်ကျင်ရေး” ဆန္ဒခံယူပွဲတစ်ခုသာ အနည်းငယ်ကွာခြားချက်ဖြင့် အတည်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယင်းမှာ လူဦးရေလွန်ကဲမှုနှင့် နိုင်ငံအတွင်း မွတ်စလင်ဦးရေ တိုးပွားလာမှုအပေါ် စိုးရိမ်မှုများကို လှုံ့ဆော်ခဲ့ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

နိုင်ငံအများအပြားတွင် ရွှေ့ပြောင်းအခြေချမှုဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ လူဦးရေကို ကန့်သတ်ရန် မဲပေးဆုံးဖြတ်ခဲ့သည့် နိုင်ငံမျိုး မရှိသေးကြောင်း ဆွစ်ဇာလန်ကျွမ်းကျင်သူများက ဆိုသည်။