ကမ္ဘာ့ဖလားပိုးတောင်မာ - လေးနှစ်တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်လာတတ်သည့် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ ရှားပါးအင်းဆက်

လေးနှစ်တစ်ကြိမ်တိုင်းတွင် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအများစုသည် ကမ္ဘာ့ဖလားဘောလုံးပွဲစဉ်များဆီသို့ အာရုံစိုက်ကြသည်။

အိန္ဒိယနိုင်ငံ အရှေ့မြောက်ပိုင်း မီဂါလာယာပြည်နယ်ရှိ တောင်ကုန်းများကြားတွင် တည်ရှိသော ဆိုင်ဒန် (Saiden) ရွာ၌မူ အခြားသော ထူးခြားသည့်မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ရွာသူရွာသားများသည် နွေရာသီအပူဒဏ်ကို အဆုံးသတ်ပေးမည့် မိုးတိမ်များ စုရုံးလာမည့်အချိန်နှင့် တောအုပ်အတွင်းရှိ မြေပြင်သည် ၎င်းတို့၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် ပျော့ပျောင်းလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ထို့နောက် တစ်ညချင်းဆိုသလိုပင် တိတ်ဆိတ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တောအုပ်တစ်ခုလုံးသည် တေးသီသံများဖြင့် ဆူညံသွားတော့သည်။

နီယန်တာဆာ (niangtaser) ဟုခေါ်သော စီကာဒါ (cicada) ပိုးကောင်သန်းပေါင်းများစွာသည် မြေအောက်တွင် လေးနှစ်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး မေလမှ ဇွန်လအတွင်း ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်မျှ ရွာ၏ပုံစံကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကြသည်။

"လေးနှစ်တစ်ကြိမ် ကမ္ဘာ့ဖလားရောက်လာသလို နီယန်တာဆာတွေလည်း ရောက်လာတာပါပဲ" ဟု အသက် ၄၀ ကျော်အရွယ် ပခုံးကျယ်ကျယ်နှင့် ရွာလူကြီး အီဗန်ဆစ် ဂျုံးစ် မာသောင်း (Evansis Jones Myrthong) က ပြောသည်။ "ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ သူတို့နှစ်ခုက ပြက္ခဒိန်တစ်ခုတည်းပါပဲ။"

ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်တွင် အီဗန်ဆစ်သည် ညနေခင်းများ၌ စီကာဒါပိုးကောင်များကို လိုက်လံဖမ်းဆီးပြီးနောက် ရွာရှိကျောင်းဆောင်သို့ အမြန်သွားလေ့ရှိသည်။ ထိုကျောင်းဆောင်တွင် အစိုးရကပေးထားသော အဖြူအမည်းရုပ်မြင်သံကြားစက်တစ်လုံးသာရှိပြီး ကမ္ဘာ့ဖလားပွဲစဉ်များကို ညနက်သည်အထိ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြသသည်။

"ကျောင်းဆောင်ထဲမှာ လူတွေပြည့်ကျပ်နေတာပဲ" ဟု သူက ပြန်ပြောင်းပြောပြသည်။ "ကျွန်တော်တို့က နီယန်တာဆာတွေကို အိမ်မှာထားခဲ့ပြီး အဲဒီကို တန်းသွားပြီးတော့ မနက် ၂ နာရီ၊ ၃ နာရီအထိ ပွဲကြည့်ကြတာပေါ့။"

သူသည် နှစ်ကာလများထက် ကစားသမားများဖြစ်သည့် ရော်ဘတ်တို ဘာဂျီယို (Roberto Baggio)၊ ရိုမာရီယို (Romario)၊ ဘီဘီတို (Bebeto)၊ ဘာတီစတူတာ (Batistuta) တို့ကို ပိုမိုမှတ်မိနေဆဲဖြစ်သည်။ ရွာရှိလူအများစုမှာ အီတလီအသင်းကို အားပေးကြသည်။

ထိုရုပ်မြင်သံကြားစက်အဟောင်းသည် ယခုတိုင် ရွာ၏ရပ်ရွာကောင်စီရုံးဖြစ်သော ဒေါ်ဘာ ရှနောင်း (Dorbar Shnong) တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ဆိုင်မှုသည် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းရုံမျှမကပေ။ မီဂါလာယာ၏ ဤဒေသတွင်သာ တွေ့ရှိရသည့် ရှားပါးစီကာဒါမျိုးစိတ်ဖြစ်သော နီယန်တာဆာသည် ကမ္ဘာ့အကြီးကျယ်ဆုံး ဘောလုံးပြိုင်ပွဲနှင့် ထပ်တူကျသော လေးနှစ်တစ်ကြိမ် သံသရာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာသည် ထိုအရာနှစ်ခုစလုံးကို စောင့်မျှော်ရင်း ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသည့် ရွာတစ်ရွာတွင် ဘဝ၏ အပိုင်းအခြားများကို ၎င်းတို့၏ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှုဖြင့် တိုင်းတာကြသည်။

"တောအုပ်ရဲ့အသံနဲ့ ကမ္ဘာ့ဖလားရောက်လာတာက အချက်ပေးသံတစ်ခုတည်းပါပဲ။ တစ်ခုက မြည်လာရင် နောက်တစ်ခုက စတင်တော့တာပါပဲ။ ပြက္ခဒိန်က အဲဒီလောက်ကို ရိုးရှင်းပါတယ်" ဟု အရောင်မှိန်နေသော ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး တောင်ကုန်းများတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်လာခဲ့ရ၍ မျက်နှာတွင် တွန့်လိမ်နေသော အရေးအကြောင်းများရှိသည့် ကွမ်းရွက်စိုက်တောင်သူ လစ်ဗင်းစတုန်း ဘီ မာရက် (Livingstone B Marak) က ပြောသည်။

နေဝင်ပြီးခါစတွင် ရွာတွင် လီဗီ (Livi) ဟု ချစ်စနိုးခေါ်ကြသည့် လစ်ဗင်းစတုန်းသည် သူ၏ ရော်ဘာဖိနပ်ကို ပြင်ဆင်ဝတ်ဆင်ပြီး အနက်ရောင် ပလတ်စတစ်လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တိုင်ဒေါင် (tyndong) ဟုခေါ်သော လက်လုပ်ဝါးခြင်းတောင်းကို ကျောတွင်လွယ်ကာ ညဉ့်ယံထဲသို့ သူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။