နယူးယောက်မြို့ရှိ သင်္ချိုင်းတစ်ခုအောက်တွင် ပျားကောင်ရေ သန်းပေါင်းများစွာသည် ရာစုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ ရှင်သန်နေထိုင်လျက်ရှိ

နယူးယောက်ပြည်နယ်၊ အီသီကာမြို့ရှိ East Lawn သုသာန်တွင် နံနက်ခင်းလမ်းလျှောက်စဉ် မြေအောက်တွင်နေထိုင်သော ပျားအကောင်ရေ ၅.၅ သန်းခန့်ရှိသည့် ကြီးမားသော ပျားအုပ်စုကြီးတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ဧပြီလတွင် Apidologie ဂျာနယ်၌ Cornell တက္ကသိုလ် သုတေသနအဖွဲ့က ဖော်ပြခဲ့သော ဤတွေ့ရှိချက်သည် မှတ်တမ်းတင်ထားသမျှ အဆိုပါအင်းဆက်ပိုးမွှားများ၏ အကြီးမားဆုံး စုဝေးမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ Andrena regularis မျိုးစိတ်ဝင် ပျားအုပ်စုသည် ဧရိယာ ၁.၂၅ ဧကခန့်တွင် နေထိုင်ကြပြီး ဒေသတွင်းရှိ သစ်သီးခြံများအတွက် ဝတ်မှုန်ကူးပေးရာတွင် အလွန်အရေးပါကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ဤအချက်က သမိုင်းဝင်သုသာန်များသည် မြို့ပြဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲများအတွက် မထင်မှတ်ထားသော ခိုလှုံရာနေရာများ ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

တွေ့ရှိမှု၏ အစပျိုးခြင်း

၂၀၂၂ ခုနှစ် နွေဦးရာသီတွင် Cornell တက္ကသိုလ်၊ အင်းဆက်ပညာဌာနမှ ဓာတ်ခွဲခန်းနည်းပညာရှင် Rachel Fordyce သည် အလုပ်သို့သွားရာလမ်းတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အင်းဆက်ပိုးမွှားများရှိနေသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ နမူနာအချို့ကို ကောက်ယူပြီးနောက် တက္ကသိုလ်မှ အင်းဆက်ပညာရှင် Bryan Danforth ထံ ပြသခဲ့သည်။ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအရ ၎င်းတို့သည် Andrena regularis ဟုခေါ်သည့် မြေတူးပျားများဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။ ပျားရည်ပျားများနှင့်မတူဘဲ ဤရိုင်းပျားမျိုးစိတ်များသည် တစ်ကောင်တည်းနေထိုင်သည့် ပုံစံရှိပြီး မြေကြီးထဲတွင် လိုဏ်ခေါင်းများတူး၍ အသိုက်လုပ်ကြသည်။ သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ ၁၈၇၈ ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သော ဤသုသာန်၌ အဆိုပါအင်းဆက်များသည် အနည်းဆုံး ၁၉၀၀ ပြည့်နှစ်အစောပိုင်းကတည်းက ရှိနေခဲ့ကြောင်း သိရသည်။

ကောင်ရေစာရင်းကောက်ယူခြင်း

ပျားအုပ်စု၏ အရွယ်အစားကို တွက်ချက်ရန် သိပ္ပံပညာရှင်များသည် ၂၀၂၃ ခုနှစ် မတ်လနှောင်းပိုင်းမှ မေလလယ်အထိ သုသာန်အတွင်း ထောင်ချောက် ၁၀ ခုကို ချထားခဲ့သည်။ ဤသေးငယ်သော ပိုက်ကွန်ကုလားကာများသည် မြေဆီလွှာတစ်စတုရန်းမီတာထက်နည်းသော နေရာကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး မြေကြီးထဲမှထွက်လာသော အင်းဆက်များကို ဖန်ဘူးထဲသို့ ရောက်ရှိစေသည်။ ပျားများ၊ ပိုးတောင်မာများနှင့် ယင်ကောင်များအပါအဝင် မျိုးစိတ် ၁၆ ခုမှ အင်းဆက်ကောင်ရေ ၃,၀၀၀ ကျော်ကို နမူနာကောက်ယူခဲ့ရာ Andrena regularis ပျားများ အများဆုံးဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ထောင်ချောက်များတွင် တွေ့ရှိရသည့် ပျမ်းမျှသိပ်သည်းဆကို အခြေခံ၍ သုတေသီများက စုစုပေါင်းကောင်ရေ ၃ သန်းမှ ၈ သန်းကြားရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ပြီး ပျမ်းမျှအားဖြင့် ၅.၅ သန်းခန့်ရှိကာ ၎င်းသည် အိမ်မွေးပျားအုံ ၂၀၀ ကျော်နှင့် ညီမျှသည်။

ဤသုတေသနသည် ယခင်က မဖော်ပြဖူးသေးသော ဤလေ့လာမှုနည်းပါးသည့် အင်းဆက်၏ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ရရှိစေခဲ့သည်။ ထောင်ချောက်များအရ ဧပြီလ၏ ပထမဆုံး နွေးထွေးသောရက်များတွင် အထီးများသည် အမများထက် ရက်အနည်းငယ်စော၍ မြေကြီးထဲမှ ထွက်လာကြပြီး မျိုးပွားရန် အခွင့်အလမ်းကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်စေသည့် ဗျူဟာကို ကျင့်သုံးကြောင်း သိရသည်။ ထို့နောက် အမများသည် အသိုက်တူးပြီး ဝတ်မှုန်နှင့် ပျားရည်များဖြည့်ထားသည့် အကွက်များထဲတွင် ဥများဥကြသည်။ ဤမျိုးစိတ်သည် အရွယ်ရောက်ပြီးအဆင့်တွင် မြေအောက်၌ ဆောင်းခိုသည့် ထူးခြားချက်ရှိပြီး နွေဦးရာသီအစောပိုင်းတွင် အလွန်လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ကာ Cornell တက္ကသိုလ် သစ်သီးခြံများရှိ ပန်းပွင့်ချိန်များနှင့် အချိန်ကိုက်ဖြစ်နေသည်။ စောင့်ကြည့်လေ့လာမှုများအရ Nomada imbricata မျိုးစိတ်ဝင် ပျားများကဲ့သို့သော ကပ်ပါးကောင်များ၏ ရှုပ်ထွေးသည့် ဂေဟစနစ်ဆိုင်ရာ တက်ကြွမှုများကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် မူလလောင်းကောင်များကို ဖယ်ရှားပြီး အိမ်ရှင်ပျားများ၏ အသိုက်ထဲတွင် ဥများဥလေ့ရှိကြသည်။

ထိန်းသိမ်းရမည့် အမွေအနှစ်

ဤတွေ့ရှိချက်သည် ရိုင်းပျားများ၏ အသိုက်နေရာများကို ကာကွယ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း မီးမောင်းထိုးပြနေသည်။ ရိုင်းပျားမျိုးစိတ် ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းသည် မြေအောက်တွင် တစ်ကောင်တည်းနေထိုင်ကြသည်။ ရှေးဟောင်းမြို့ပြသုသာန်များကဲ့သို့သော နေရာများသည် တူးရလွယ်ကူသည့် သဲဆန်သောမြေ၊ ပိုးသတ်ဆေးကင်းစင်ခြင်းနှင့် စိုက်ပျိုးရေး သို့မဟုတ် အိမ်ရာဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများကြောင့် ပျက်စီးမှုမရှိသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ဤမျှကြီးမားသော ပျားအုပ်စုများကို ကွန်ကရစ်လောင်းခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းခင်းခြင်းများကြောင့် မတော်တဆ ပျက်စီးသွားခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် သုတေသနပြုသူများသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပြည်သူ့သိပ္ပံ (Citizen Science) အစီအစဉ်တစ်ခုကို စတင်ခဲ့သည်။ ဤစီမံကိန်းသည် နေရင်းဒေသများ ပြိုကွဲသွားခြင်းမဖြစ်မီ အရေးပါသော ဝတ်မှုန်ကူးပေးသည့် ပျားများကို စစ်တမ်းကောက်ယူပြီး ကာကွယ်နိုင်ရန်အတွက် မြေအောက်ပျားအုပ်စုများ ရှိနေသည့်နေရာများကို သတင်းပေးပို့ရန် ပြည်သူများကို ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။

ဤဆောင်းပါးသည် WIRED Italia တွင် မူလကဖော်ပြခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အီတလီဘာသာစကားမှ ဘာသာပြန်ဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။