ဝေဖန်သုံးသပ်ချက်- ဟော်မုဇ်ရေလက်ကြား ပြန်လည်ဖွင့်သည်နှင့် ရေနံရေလွှမ်းမိုးမှုအတွက် ပြင်ဆင်ထားပါ

ရေနံလုပ်ငန်းကဏ္ဍကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရှိခြင်း

သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကိစ္စရပ်များ ကျွန်ုပ်မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း လျင်မြန်စွာဖြေရှင်းနိုင်မည်ဆိုပါက ကျန်ရှိနေသည်မှာ ရေနံစိမ်းစီးဆင်းမှုသာ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်အထိ ပြန်လည်စတင်ရန် လိုအပ်သည့် အခြေခံအဆောက်အအုံများဖြစ်သော ရေနံတွင်းပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ခန့်၊ သဘာဝဓာတ်ငွေ့နှင့် ရေနံချက်စက်ရုံများ၊ ပိုက်လိုင်းများ၊ သိုလှောင်ကန်များနှင့် ဆိပ်ကမ်းများသည် စစ်ပွဲအတွင်း ထိခိုက်ပျက်စီးမှု အနည်းငယ်သာရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ပျက်စီးမှုများရှိခဲ့သည့် နေရာများတွင်လည်း အပစ်အခတ်ရပ်စဲထားသည့်ကာလအတွင်း အများစုကို ပြုပြင်ပြီးဖြစ်ပါသည်။

ထိုသို့ သိသာထင်ရှားသည့် ပျက်စီးမှုများ မရှိခြင်းမှာ အခြားသော အရှေ့အလယ်ပိုင်း ပဋိပက္ခများနှင့် ကွာခြားနေပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ၁၉၉၁ ခုနှစ်တွင် ကူဝိတ်နိုင်ငံကို ဆက်ဒမ်ဟူစိန်ထံမှ ပြန်လည်လွတ်မြောက်စေခဲ့စဉ်က ရေနံတွင်းများမှာ မီးလောင်ကျွမ်းနေခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ရေနံလုပ်ငန်းရပ်ဆိုင်းမှုမှာလည်း စနစ်တကျ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၂-၂၀၀၃ ခုနှစ် ဗင်နီဇွဲလားနိုင်ငံ၏ ရေနံလုပ်ငန်း သပိတ်မှောက်မှုတွင် မကျေနပ်သည့် ဝန်ထမ်းများက ရေနံတွင်းများကို မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ပိတ်လိုက်သဖြင့် ပျက်စီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ၊ ဆော်ဒီအာရေဗျနှင့် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများသည် ရေနံတွင်းများကို စနစ်တကျ ပိတ်သိမ်းရန် အချိန်ရရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ၂၀၁၁ ခုနှစ် လစ်ဗျားပြည်တွင်းစစ်ကဲ့သို့ ရေနံမြေများမှာ စစ်မြေပြင်ဖြစ်မလာခဲ့သည့်အတွက် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒေသတွင်း မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ရေနံထုတ်လုပ်မှုမှာ သုညအထိ ကျဆင်းသွားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ပြည်တွင်းရေနံလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် လိုအပ်ခြင်းနှင့် ဆော်ဒီအာရေဗျနှင့် အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စု (UAE) တို့၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ဟော်မုဇ်ရေလက်ကြားကို ရှောင်ကွင်းသည့် ပိုက်လိုင်းများကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရေနံအင်ဂျင်နီယာများသည် ရေနံထုတ်လုပ်မှုအချို့ကို စဉ်ဆက်မပြတ် ဆက်လက်လည်ပတ်စေခဲ့ပြီး၊ လုပ်ငန်းရပ်ဆိုင်းလိုက်ပါက ပြန်လည်စတင်ချိန်တွင် ပြဿနာဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးရှိသည့် ရေနံတွင်းများကို ရွေးချယ်၍ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

အခြားကိစ္စရပ်များတွင်မူ ၎င်းတို့သည် ရေနံတွင်းများကို အလှည့်ကျ ပိတ်သိမ်းခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ရေနံတွင်းအချို့ကို နှစ်ပတ်ခန့် ပိတ်ထားပြီးနောက် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ကာ အခြားတွင်းများကို ပိတ်သိမ်းခြင်းဖြင့် ရေနံတွင်းတစ်ခုချင်းစီကို ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်ထက် ပို၍ ရပ်ဆိုင်းထားခြင်းမျိုး မဖြစ်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရေနံစီးဆင်းမှုကို လျှော့ချ၍ ထုတ်လုပ်မှုကို အနည်းငယ်သာရှိစေရန် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ရေနံစည်အနည်းငယ်ကိုမူ ဆက်လက်ထုတ်လုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ရေနံတွင်းပိတ်ဆို့ခြင်း သို့မဟုတ် ဖိအားကျဆင်းခြင်းကဲ့သို့သော နောင်တွင်ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။