ဝေဖန်သုံးသပ်ချက်- လက်ရှိ စိုးရိမ်စရာအကောင်းဆုံး ရောဂါဖြစ်ပွားမှုသည် အီဘိုလာ သို့မဟုတ် ဟန်တာဗိုင်းရပ်စ် မဟုတ်ပါ။

စံပြကမ္ဘာကြီးတစ်ခုတွင် အာရုံစိုက်မှုသည် ထိခိုက်မှု၏ စစ်မှန်သောအတိုင်းအတာကို ထင်ဟပ်စေမည်ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့တွင်မူ ရင်းနှီးမှုမရှိသော သို့မဟုတ် နားလည်မှုအားနည်းသော ရောဂါများသည် ပိုမိုအာရုံစိုက်ခံရပြီး ပုံမှန်သေစေတတ်သော ရောဂါများသည် နောက်ခံသို့ မှေးမှိန်သွားသည်။

ဘာတွေက ပိုမိုအာရုံစိုက်ခံရသလဲ

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤမညီမျှမှုကို နားလည်ရန် လွယ်ကူပါသည်။ COVID-19 ၏ ထိခိုက်မှုများနောက်ပိုင်းတွင် ကူးစက်ရောဂါခြိမ်းခြောက်မှုများကို နောက်ထပ်ကပ်ရောဂါဖြစ်လာနိုင်မလားဆိုသည့် ရှုထောင့်မှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့လေ့ရှိသည်။

Andes ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်မှုသည် လူထုနှင့် မီဒီယာတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို အပြည့်အဝရရှိခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းဗိုင်းရပ်စ်သည် ရှားပါးပြီး သေစေနိုင်သည့်အပြင် လူသားအချင်းချင်း ကူးစက်နိုင်သည့် ကြွက်မှတစ်ဆင့် ကူးစက်သော တစ်ခုတည်းသော hantavirus ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကူးစက်မှုသည် လူအများအပြား ၎င်းတို့၏ “လုပ်ချင်တာတွေစာရင်း” တွင် ထည့်သွင်းထားနိုင်သည့် ဝင်ရိုးစွန်းခရီးသွားသင်္ဘောပေါ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ခရီးသည်များနှင့် သင်္ဘောသားများသည် သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းသက်ခဲ့ကြပြီး သို့မဟုတ် ပြင်သစ်၊ စပိန်နှင့် ကနေဒါအပါအဝင် နိုင်ငံအများအပြားသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရသည်။ ထိုနိုင်ငံများတွင် သီးခြားခွဲထားသူအချို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ခရီးသည်များဖြစ်ကြသော စင်ကာပူနိုင်ငံသားနှစ်ဦးမှာ ပိုးမတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ကြိုတင်ကာကွယ်မှုအနေဖြင့် နောက်ဆုံးထိတွေ့ခဲ့သည့်နေ့မှစ၍ ရက် ၃၀ ကြာ သီးခြားခွဲထားခဲ့သည်။

အီဘိုလာ (Bundibugyo ဗိုင်းရပ်စ်သည် ၎င်း၏မျိုးစိတ်တစ်ခုဖြစ်သည်) သည်လည်း အလားတူ သေစေနိုင်သောရောဂါဖြစ်ပြီး သိပ္ပံနည်းကျနှင့် လုပ်ငန်းပိုင်းအရ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ပိုမိုခက်ခဲသည်။ Bundibugyo ဗိုင်းရပ်စ်အတွက် အတည်ပြုထားသော ကာကွယ်ဆေး သို့မဟုတ် ကုသမှုမရှိသေးသည့်အပြင် ကူးစက်မှုသည် ကြာရှည်ဖြစ်ပွားနေပြီး မတည်ငြိမ်သော ပဋိပက္ခဇုန်တွင် ဖြစ်ပွားနေသည်။

မေလ ၁၇ ရက်နေ့နောက်ပိုင်းတွင် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) က ၎င်းကူးစက်မှုကို နိုင်ငံတကာစိုးရိမ်ဖွယ်ရာ ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးအရေးပေါ်အခြေအနေ (PHEIC) အဖြစ် ကြေညာခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ပိုမိုအာရုံစိုက်ခံခဲ့ရသည်။ ဤတရားဝင်ကြေညာချက်သည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကပ်ရောဂါခြိမ်းခြောက်မှုရှိသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ယင်းအစား ၎င်းသည် ထိခိုက်ခံရသော လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများအပေါ် ပြင်းထန်သောသက်ရောက်မှု၊ မြင့်မားသော ဒေသတွင်းအန္တရာယ်နှင့် ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်သော နိုင်ငံတကာတုံ့ပြန်မှု လိုအပ်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်ပြသခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ယခုဆယ်စုနှစ်အတွင်း အာဖရိကတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော နဝမမြောက် အီဘိုလာကူးစက်မှုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အနက် ခုနစ်ကြိမ်မှာ DRC တစ်ခုတည်းတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သောကြောင့် ထိုဒေသများပြင်ပတွင် အန္တရာယ်နည်းပါးသည်ဟု ယူဆကြသည်။