AI Summary
စာရေးသူသည် မိသားစုအတွင်း အမျိုးသမီးများနှင့် ရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေးများကြောင့် မိခင်တစ်ဦးဖြစ်ရန် အစပိုင်းတွင် တွန့်ဆုတ်ခဲ့ပြီး ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ထိန်းသိမ်းလိုခဲ့သည်။ သို့သော် ဖခင်တစ်ဦးဖြစ်လိုသော ခင်ပွန်း၏ ပြင်းပြသည့်ဆန္ဒကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် မျိုးအောင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကုသမှုများ စတင်ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ ကုသမှုများ ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း စာရေးသူအား ကင်ဆာရောဂါရှိကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤရောဂါရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကြောင့် သူမ၏ အနာဂတ်အပေါ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ခက်ခဲလာပြီး အနာဂတ်သည် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ကင်ဆာရောဂါသည် သူမ၏ဘဝတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး မိခင်ဖြစ်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာအပေါ် သူမ၏ ခံစားချက်များကို ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင်စေခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် သူမသည် ကင်ဆာရောဂါကို ရင်ဆိုင်နေရချိန်၌ပင် မျိုးအောင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကုသမှုများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေရပြီး ခက်ခဲသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကင်ဆာရောဂါက မည်သည့်အနာဂတ်ကိုမဆို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သည်ဟု ခံစားရစေသည့် အချိန်အတိအကျတွင် ထိုအနာဂတ်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ကျွန်မကို တောင်းဆိုခံနေရသည်။
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်မ မိခင်တစ်ယောက်ဖြစ်ချင်သလားဆိုတာ ဘယ်တုန်းကမှ မသိခဲ့ဘူး။ ကျွန်မကြီးပြင်းလာစဉ်က မိခင်နှင့် မိသားစုရှိ အမျိုးသမီးများနှင့် ရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့ပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ထိုအပြုအမူအချို့ကို ကျွန်မဘဝတွင် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်စေလိုခြင်း မရှိခဲ့ပါ။
ကုထုံးများ ပိုမိုလုပ်ဆောင်လာသည်နှင့်အမျှ မိခင်တစ်ယောက်ဖြစ်ခြင်းသည် ကျွန်မရှေ့က အမျိုးသမီးများ ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ရွေးချယ်မှုမျိုးကို ပြုလုပ်ရမည်ဟု အမြဲတမ်းမဆိုလိုကြောင်း ကျွန်မ သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။
ကျွန်မ ဘယ်သူဖြစ်ချင်တယ်၊ ဘယ်လိုနေထိုင်ချင်တယ်ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိခဲ့တယ်။ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တန်ဖိုးထားမှုတို့နှင့် ပတ်သက်သည့် ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဒဏ်ရာတွေကို ကုစားဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အခွင့်အရေးပေးပိုင်ခွင့်ရှိခဲ့တယ်။
ကျွန်မရဲ့ ထာဝရသံသယစိတ်နဲ့ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်က ကျွန်မခင်ပွန်းပါ။ ကျွန်မတို့ အသက် ၂၀ ကျော်နှောင်းပိုင်းမှာ စတင်တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က အစောပိုင်းစကားပြောဆိုမှုတွေထဲက တစ်ခုမှာ သူက သူ့ဆန္ဒတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောခဲ့တယ်- သူက ဖခင်တစ်ယောက်ဖြစ်ချင်ခဲ့တယ်။
ကျွန်မတို့ လက်ထပ်ပြီးနောက် ကျွန်မရဲ့ တွန့်ဆုတ်မှုတွေ ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ဘဝဟာ ဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာအခန်းကဏ္ဍတစ်ခုဖြစ်တဲ့ "မိခင်" ဆိုတဲ့ အခန်းကဏ္ဍအဖြစ် ကျဉ်းမြောင်းသွားမယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆနဲ့ ကျွန်မ ရုန်းကန်ခဲ့ရတယ်။
ကျွန်မရဲ့ အရွယ်ရောက်ပြီးဘဝ အများစုကို ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာနဲ့ ကိုယ်ပိုင်တည်ရှိမှုကို ပြန်လည်ရယူဖို့ ကြိုးစားရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့ရတယ်။ အဲဒါကို ထပ်ပြီး လက်လျှော့လိုက်ရမယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။
ပြီးတော့ မုန်တိုင်း – ကင်ဆာ – ရောက်လာခဲ့တယ်။
ကျွန်မဘဝရဲ့ အခက်ခဲဆုံး ၁၂ ရက်
နှစ်သစ်ရဲ့ ပထမဆုံးအပတ်မှာ ကျွန်မတို့ဟာ မျိုးအောင်ခြင်းဆိုင်ရာ ချိန်းဆိုမှုတွေနဲ့ လုံးပန်းနေခဲ့ရတယ်။ တစ်ရက်ခြားတစ်ခါ ကျွန်မ ဆေးရုံကို သားအိမ်အတွင်းပိုင်းစကင်န်ဖတ်ဖို့ သွားရပြီး ကျွန်မရဲ့ သားဥအိမ်အရွယ်အစားနဲ့ ကြီးထွားလာနေတဲ့ မျိုးဥအိတ်တွေကို ဆေးပညာဆိုင်ရာ တိကျမှုနဲ့ တိုင်းတာခဲ့တယ်။